سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: اولین کنفرانس مهندسی برنامه ریزی و مدیریت سیستم های محیط زیست

تعداد صفحات: ۱۲

نویسنده(ها):

شهرزاد فریادی – عضو هیات علمی دانشکده محیط زیست دانشگاه تهران
فریبا فتحی – دانشجوی کارشناسی ارشد برنامه ریزی،مدیریت،آموزش محیط زیست،دانشگاه ت

چکیده:

در این مطالعه به گوشه ای از روابط متقابل انسان ، محیط زیست و جهانی شدنو محل ظهور آن "شهر" پرداخته شده است .جهانی شدن در شهرها به ویژه کلانشهرها متجلی می شود و کارکردهای جدیدی را برای شهرها به وجود می آورد که ساختار متناسب با آن و اکولوژی شهری می تواند،ساختار چندهسته ای باشد. جهانی شدن در قالب فرهنگ می تواند منجر به منطقه زدایی فرهنگ گردد، یعنی وابستگی فرهنگ به محل و منطقه را از میان برداشته و تکنولوژی‌های رسانه‌ای و ارتباطی در این میان نقش مهمی را ایفا می‌کنند و نتیجه آن "بازمنطقه‌ای شدن" فرهنگ و ایجاد یک سیاست فرهنگی بر اساس "جهان وطنی" است از این رو سیاست زیست محیطی سیاستی فرهنگی است.جهانی شدن محقق نمی شود مگرآنکه اخلاقیات بر اساس روابط متقابل پی ریزی شود.