سال انتشار: ۱۳۸۸

محل انتشار: همایش ملی الگوهای توسعه پایدار در مدیریت آب

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

مهدی پیری – دانش آموخته کارشناسی ارشد اقتصاد کشاورزی، دانشگاه زابل
ابراهیم جاودان – دانشجوی کارشناسی ارشد اقتصاد کشاورزی، دانشگاه شهید باهنر کرمان

چکیده:

بهره برداری از منابع آب زیر زمینی در مناطق خشک و نیمه خشک برای مصرف در بخش های مختلف کشور (بخش کشاورزی، شرب و صنعت) امری متداول است. اما ، با بهره برداری بیش از حد از این سفره های آب زیر زمینی آثار جانبی منفی بوجود می آید که مشکلات زیادی به دنبال داشته است.مشکلاتی از قبیل، کاهش سطح آب های زیر زمینی، شور شدن آب، رکود کشاورزی در آینده و همچنین خرابی نا بهنگام چاه ها و کاهش بازده و عمر مفید آنها. مطالعات موجود در این زمینه گویای این واقعیت است که با کم کردن بازده آب چاه های آبیاری از طریق ایجاد محدودیت در مجوز احداث چاه، بخصوص چاه های با بازدهی بالا و احداث چاه در جایی از مزرعه که حداقل فاصله را نسبت به حدود زمین زراعی داشته باشد، از مصرف بیش از حد آب کاسته شده و این آثار جانبی منفی کاهش می یابد. در این مطالعه با چگونگی ارزیابی تجربی این آثار بیان شده و راهکارهایی برای کاهش اثرات مخرب استفاده بی رویه از منابع آب زیر زمینی پیشنهاد گردیده است.