سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: دومین همایش اشتغال و نظام آموزش عالی کشور

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

مهدی ذوالفقاری – کارشناس ارشد مدیریت بازرگانی – کارشناسی بازار کار

چکیده:

منابع انسانی از مهمترین عوامل موثر در توسعه هر جامعه به شمار میرود و در این راستا افراد تحصیلکرده و متخصص نقش مهمتری را بر عهده خواهند داشت. اشتغال دانش آموختگان یکی از مسائلی است که همواره مورد توجه برنامه ریزان و سیاستگذاران کشورهای مختلف بوده است. این توجه به لحاظ اهمیت بازارکار بعنوان مرکز ثقل اقتصادی و اجتماعی و هم به لحاظ نقشهای اجتماعی می باشد که به افراد دانش آموخته برای نیل به اهداف توسعه کشور محول می شود. بیکاری دانش اموختگان یک معصل درجامعه کنونی بشمار می آید که هر روز جنبه حادتری بخود می گیرد. هر ساله تعداد زیادی از افراد وارد نظام آموزش عالی میشوند که به فاصله چند سال فارغ التحصیلشده و به سوی بازار کار روانه می شوند و این در شرایطی است که رشد اقتصادی و ظرفیت اشتغالزایی حامعه متناسببا رشد دانش آموختگان نمی باشد. یکی از دلایل عمده این امر را می توان بافت نسبتا سنتی واحدهای شغلی و سطح پایین تکنولوژیهای بکار گرفته شده در این واحدها ذکر کرد که باعث شده تا اینگونه واحدها که عمدتا واحدهای کوچک و متوسط بوده و اغلب مدیران آن مالکان آن نیز هستند، از ورود فارغ التحصیلان جوان به واحد خود جلوگیری کنند. بویژه انکه نیروهای تحصیلکرده اغلب به دنبال تغییر فضای واحد به سمت نواوری و استفاده از تکنیکهای نوین و کارامد روز هستند که این امر خود بهانه ای برای مدیران واحدهای عمدتا کوچک و متسوط در نپذیرفتنآنها و برهم زدن تعادلی است که به ظاهر بر واحد و فعالیتهایش حاکم است و این در حالی است که عدم جذب یا روندکند جذب قشر تحصیلکرده در بدنه اشتغال موجود خصوصا در صنایع کوچک و متوسط، این نگرانی را بدنبال خواهد داشت که روند نواور و کارآفرینی از رشد لازم و مناسب برای توسعه اشتغال پایدار برخوردارنبودهاین امر خودرو بهافزایش شکاف میان عرضه و تقاضای نیروی کار منجر شود. ملاحظات فوق درکنار سایر عوامل و پیامدهای فرهنگی و اجتماعی و اقتصادی ناشی از عدم اشتغال بویژه در سطح اقشار تحصیلکرده، لزوم برنامه ریزی و سیاستگزاری جدی را در سطح کلان طلب می کند. در این راستا اجرای طرح هایی نظیر طرح کارورزی با هدف انتقال مهارتهاتجربیات عملی به فارغ التحصیلان دانشگاهی و فارهم آوردن بستر مناسب جهت ورود آنها به بازار کار کشور، استفاده از ظرفیت های خالی بخش خصوصی و دولتی (صنعت، کشاورزی و خدمات) ارتقاء سطح علمی و نوسازی ساحتار نیروی انسانی، اتخاذ رویکرد مناسبی به منظور حذف تدریجی عدم تعادل موجود در بازار کار کشور، شناسایی رشته ها تحصیی مورد نیاز بخشهای مختلف کشور و اندازه گیری میزان تناسب عملکرد نظام اموزش عالی به لحاظ رشته های تحصیلی فارغ التحصیلان با نیازهای بازار کار ضروری بنظر می رسد. لذا با عنایت به موارد فوق الذکر و اهمیت موضوع اشتغال فارغ التحصیلان دانشگاهی از جنبه های اهداف طرح، تعریف ، کارورز، وظایف و تعهدات کارورز، مجری و واحد پذیرنده، منابع مالی طرح، مراحل اجرای طرح و اهمیت و جایگاه کارورزی در قانون برنامه چهارم توسعه بع بیان تجربه موفق وزارت صنایع و معادن دراین خصوص پرداخته خواهد شد.