سال انتشار: ۱۳۷۲

محل انتشار: سمینار ملی بررسی سیاستها و روشهای بهره وری بهینه از اراضی

تعداد صفحات: ۲۰

نویسنده(ها):

اسماعیل فیله کش – کارشناس مرکز تحقیقات جنگلها و مراتع سبزوار

چکیده:

کمبود آب و بارندگیهای پراکنده و سیل آسا دغدغه همیشگی ساکنان مناطق خشک و بیابانی بوده است. آب که مایه حیات است با هجوم ناگهانی و خانمان بر انداز خود موجب ممات و رنج و زحمت می شود. حکایت سیلهای ویرانگر که هستیو دسترنج چندین ساله روستائیان را به یغما برده است نقل محافل و اجتماعات هر روستا نشین در مسیر سیلاب است. در این میان مردمانی سخت کوش بوده و هستند که با زدن مهار بر این سیل سرکش رزق و روزی خود و اهل و عیال را از دهان کف بر لب آورده و گل آلوده او گرفته و ثمرها برده اند.
بررسی و شناخت شیوه های گوناگون بهره وری از سیلابهای فصلی که درجای جای مملکت پهنای ایرانموجود است بگونه ای که طی صدها سال بدون کمترین تنش و برخوردی با تنظیم قوانین و مقررات مخصوص به خود مورد بهره برداری اجتماعات ساکن در آنها قرار می گیرد به عنوان قدیم هرچند کوچک در راه حفظ و تداوم سیستمهای بهینهروستائیان بوده و استفاده ازآنها درجهت حل مشکلات و معضلات اجتماعی – اقتصادی حوزه های آبخیز و ابریز می تواند مد نظر باشد.
امری که ضروری به نظر می سد شناخت دقیق از فنون سنتی و آداب و رسوم موجود در آنهات که حاصل از تجربیات نیاکان ماست و تلاش در جهت بیان علمی این پدیده ها برای راهیابی به سیستم های آموزشی و تحقزقاتی در به کمال رساندن آنها است که بر روش محققان ، پژوهشگران و سایر دست اندرکاران سنگینی می کند.
مقاله ارائه شده تلاشی است در جهت باز کردن راهی هر چند بار یک برای شروع در زمینهروشهای و فنون سنتی موجود در پهنه وسیع آبخیزها و آبریزها در سطح کشور باشد که سایر دست اندرکاران با پر کردن خلاء موجود دراین مباحث این مسیر را عریض تر هموارتر و پر رهرو تر نمایند. به امید آن روز.