سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: نخستین همایش ملی استحکام بخشی ساختمانهای بنایی غیرمسلح و بناهای تاریخی

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

اصلان جنوبی –

چکیده:

یکی از دغدغه های اساسی جوامع شهرنشین، کهنگی و فرسودگی بافتهای درون شهری است. این بافتها که غالبا در مجاورت هسته یا هسته های اصلی شهر شکل گرفت هاند به دو گروه اصلی تقسیم میشوند : گروه اول آن دسته از بافتهایی را شامل می شوند که در طول رشد شهر و عموما به خودی خود به صورت قارچی شکل گرفته اند و به علت عدم رعایت استانداردهای ساخت و ساز و همچنین عدم رعایت اصول معماری و شهرسازی فضاهایی بسیار نامطلوب را برای زیست مردمان به وجود آورده اند. این گونه فضاها به لحاظ موقعیت سو قالجیشی ( نزدیکی به هسته های شهری ) و نیز به دلیل ارزان بودن، تبدیل به یکی از متراکم ترین قسمتهای شهر شده و تراکم نسبتا بالایی را در فضایی بسیار ناامن در خود جای داد هاند که عموما کانونهای مخرب چه به لحاظ فیزیکیکالبدی یا چه به لحاظ فرهنگیاجتماعی محسوب میشوند .این گونه بافتها که بعضا که حاوی ساختمانهایی با غنای تاریخی و فرهنگی بوده و از موقعیت بسیار مناسبی جهت نوشدن و تبدیل شدن به یک بافت زنده شهری با کاربری های مختلط تجاری ، مسکونی ، توریستی ، فرهنگی واداری را دارا می باشند. گروه دوم آن دسته از بافتهایی را شامل می شوند که زمانی در حاشیه هسته شهر به عنوان مرکز فعالیتهای صنعتی مطرح بود هاند و پس از رشد شهر و در برگرفته شدن توسط شهر و نیز انتقال صنایع و کارخانجات به اطراف شهر جدید و نیز نو شدن و مکانیزه شدن آنها، مبدل به بافتهای فرسوده و تهی با تراکم نسبتا پایین با چهره بسیار زشت شده اند. این گونه بافتها که به نام زمینهای قهوه ای (Brown Feild) مشهور شده اند به علت سطح کلانی را که پوشش م یدهند به عنوان یک گپ شهری باعث جدایی و انفصال بافتهای شهر شده اند. در اینجا به ارائه یک نمونه از پروژه های نوسازی و احیاءبافتهای شهری که مرتبط با یکی از گروههای فوق الذکر است و در شهر تورنتو کانادا انجام گرفته است می پردازیم .