سال انتشار: ۱۳۸۰

محل انتشار: اولین کنفرانس ملی بررسی راهکارهای مقابله با بحران آب

تعداد صفحات: ۱۴

نویسنده(ها):

محمد کریم زاده مقدم – کارشناس ارشد آبیاری و زهکشی، شرکت تحقیقات و خدمات زراعی چغندر قند خراس
بیژن قهرمانی – استادیار گروه آبیاری، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد

چکیده:

استان خراسان و شهر مشهد بطور عمده برمنابع آبهای زیرزمینی متکی است میزان برداشت از این منابع تقریبا برای کل استان از میزان تغذیه بیشتر است و تا بحال هیچ چاره اساسی برای مقابله با این بیلان منفی اندیشیده نشده است بیشترین مصرف آبهای استحصالی در بخش کشاورزی می باشد. جهت بررسی تغییرات زمانی تبخیر – تعرق، اطلاعات هواشناسی و اقلیمی ایستگاه مشهد در طول دوره سی ساله ۱۹۷۰ تا ۲۰۰۰ جمع آوری و برای کلیه ماههای آن تبخیر – تعرق گیاه مرجع محاسبه شد. روابط رگرسیون بین تبخیر – تعرق و سالهای وقوع برقرار شد و آزمون معنی دار بدون شیب خط رگرسیون بعنوان آزمون روند در تبخیر – تعرق در نظر گرفته شد. نتایج به دست آمده نشان داد که تبخیر – تعرق گیاه مرجع از سال ۱۹۸۱ روند افزایشی را در سطح ۵ درصد دارا بوده است چنین روندی برای کلیه ماههای سال نیز وجود داشت ولی زمان شروع آن با یکدیگر تطابقی کاملی برخوردار نبود. از میان کلیه پارامترهای دخیل در تبخیر – تعرق، درجه حرارت بطور عمده روند افزایشی معنی داری را از خود نشان داد. لیکن بقیه پارامترهای دیگر از روند مشخصی تبعیت نمی کردند میانگین ۵ ساله اخیر تبخیر – تعرق حدود ۵/۷ درصد بیشتر از میانگین درازمدت بدست آمد که مستلزم بار مضاعفی برمنابع آبهای زیرزمینی می باشد.