سال انتشار: ۱۳۸۲

محل انتشار: سومین کنفرانس منطقه ای تغییر اقلیم

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

اعظم باقری – کارشناس ارشد اقلیم اداره هواشناسی اصفهان
حسنعلی غیور – عضو هیئت علمی دانشگاه اصفهان
غلامعلی کمالی – عضو هیئت علمی پژوهشگاه هواشناسی

چکیده:

یکی از شیوه های ترابری زمینی استفاده از خطوط ریلی است. در دنیا مطالعات بسیاری در مورد تاثیر اقلیم بر روی انواع ترابری صورت گرفته که تمامی آنها نشان دهند این است که شرایط جوی بر تمامی اشکال حمل و نقل (هوایی، دریایی و زمینی) اثر می گذارد. شناخت عواملی چون دما، باد، انواع ریزش های جوی، یخبندان و … در مناطق مختلف این امکان را پدید می آورد که طراحان راهها بتوانند با توجه به محدودیت های منطقه، سلامت حمل و نقل را بهتر تامین نمایند. لذا ساخت، نگهداری، مراقبت، تعمیر و عملیات جاده ها، مواردی هستند که تمامی دستخوش حوادث آب و هوایی می شوند.
در سال های اخیر طرح احداث راه آهن کرمان – زاهدان به منظور کاهش محرومیت از مناطق جنوب شرقی ایران مورد مطالعه و اجرا قرار گرفته است. این طرح علاوه بر آن قادر خواهد بود امکان تبادل کالا را با کشور همسایه، پاکستان آسان تر و سریع تر نماید و از سوی دیگر مشکل مسافرت را که به دلیل عبور از مسیر بیابان های عظیمی چون کویر لوت در فصول سرد به دلیل برودت زیاد و در فصول گرم به علت گرمای شدید بسیار مشکل می باشد را مرتفع نماید. بدیهی است برای اجرای چنین پروژه ای نیاز به مطالعات گسترده و همه جانبه ای ، یکی از این جوانب بررسی موانع و محدودیت های اقلیمی موجود در طول مسیر میباشد که در این مقاله مورد توجه و بحث قرار گرفته است. از جمله شرایط نامطلوب جوی که بر روی مسیر راه آهن تاثیر می گذارد، وجود درجه حرارتهای بحرانی و بروز طوفانهای شن و خاک و سیل ماسه های روان است که امکان حرکت و عبور قطار را در طول مدت وقوع این رخدادهای طبیعی از بین می برد، لذا جهت در امان ماندن وحفظ سرمایه های به عمل آمده بر روی محیط و استفاده بهینه از مسیر حرکت قطار در طولانی مدت، کاهش و مقابله با اثرات مخرب و زیان بخش بلایای طیبعی و جوی و در نهایت استفاده بهینه از عوامل جوی از طریق مقابله با جریان و یا استفاده از آن لازمست که از تاثیر نامطلوب آنها بر مسیر کاسته شود.