سال انتشار: ۱۳۸۱

محل انتشار: ششمین همایش انجمن زمین شناسی ایران

تعداد صفحات: ۵

نویسنده(ها):

کمال سیاه چشم – گروه زمین شناسی، دانشکده علوم طبیعی، دانشگاه تبریز
علی اصغر کلاگری – گروه زمین شناسی، دانشکده علوم طبیعی، دانشگاه تبریز
علیرضا کریم زاده – گروه زمین شناسی، دانشکده علوم طبیعی، دانشگاه تبریز
محسن موذن – گروه زمین شناسی، دانشکده علوم طبیعی، دانشگاه تبریز

چکیده:

اسکارن آهن پهناور در فاصله ۳۰ کیلومتری شرق سیه رود و در شمال غرب ایران واقع شده است. تشکیل اسکارن نتیجه ی فرایند متاسوماتیسم سنگهای آهکی، مارنی و ماسه سنگی کرتاسه ی فوقانی توسط سیالات هیدروترمالی نشات گرفته از کمپلکس نفوذی قولان به سن الیگومیوسن می باشد که شامل دو زون اگزواسکارن وسیع به همراه اندواسکارن است. اگزواسکارن شامل دو زون گارنت اسکارن و اپیدوت اسکارن گسترده می باشد. وجود دو نوع گارنت توده ای و رگچه ای (تاخیری) با ترکیب شیمیایی و ویژگیهای نوری متفاوت در این اسکارن قابل توجه است. در اولین مرحله متاسوماتیسم و کانی زایی به دنبال تشکیل کالک سیلیکات های بدون آب اسکارنی (گارنت به همراه مقادیر کمتر پیروکسن) تشکیل مگنتیت به صورت توده ای در داخل زون گارنت اسکارن صورت گرفته است. با شروع مرحله میانی متاسوماتیسم، دومین مرحله کنی زایی با مجموعه مگنتیت، هماتیت پیریت به همراه اپیدوت فراوان، ترمولیت، اکتینولیت، کلسییت و کوارتز رخ داده است. مطالعات کانی شناسی و پاراژنز کانی ها شرایط حاکم در تشکیل اسکارن را محدوده ی دمایی ۴۰۰ تا ۶۰۰ درجه ی سانتیگراد و ؟؟ تا ؟؟؟؟؟ تعیین می کنند.