سال انتشار: ۱۳۷۹

محل انتشار: دهمین سمینار کمیته ملی آبیاری و زهکشی

تعداد صفحات: ۱۲

نویسنده(ها):

مهدی اکبری – عضو هیئت علمی مرکز تحقیقات کشاورزی اصفهان
مهدی کوچک زاده – استاد یار گروه آبیاری دانشگاه تربیت مدرس

چکیده:

در این مطالعه تعدادی از سیستم های آبیاری تحت فشار اجراء شده در استان مورد ارزیابی قرار گرفت سامان ههای آبیاری بارانی ارزیابی شده شامل سیستم های کلاسیک ثابت با جابجائی آبپا ش، سیستم کلاسیک نیمه متحر ک ، دستگا ه ویل مو و سامانه های آبیاری قطره ای با قطره چکانهای مختلف ازجمله داخل خط دبی متغیر وجبران کننده فشار بوده اند.
در ارزیابی سیستم های آبیاری فوق از معیارهای یکنواختی توزی ع، راندمان پتانسیل کاربرد و راندمان واقعی کاربرد آب در ربع پایین استفاده گردیده و نتایج نشان داده است که راندمان پتانسیل کاربرد در مزراع مورد ارزیابی بین ۲۵ تا ۷۵ درصد تغییرات داشته و بطور متوسط حدود ۵۰ درصد می باشد .لازم به ذکر است در اکثر موارد راندمان واقعی کاربرد و راندمان پتانسیل کاربرد بواسطه اعمال کم آبیاری در اثر کمبود آب به یکدیگر نزدیک بوده اند .براساس بررسی های بعمل آمده پایین بودن راندمان پتانسیل کاربرد عمدتا” بعلت طراحی و اجرای نامناسب کیفیت وسایل و تجهیزات مورد استفاه بوده است که از جمله می توان به پایین بودن یکنواختی توزیع آب آبپاشها و چکاننده ها ی حساسیت زیاد قطره چکانهای مسیر طولانی به گرفتگی، بالا بودن ضریب تغییرات ساخت و تغییرات دبی در قطره چکانهای دبی متغیر و جبران کننده فشار، نامناسب بودن فشار و فواصل آبپاشها و قطره چکانها اشاره کرد