سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: سومین کنگره بین المللی بهداشت، درمان و مدیریت بحران در حوادث غیرمترقبه

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

محمدعلی دادگر – بیمارستان خاتم الانبیاء ( ص ) ایرانشهر
فاطمه طارقی – بیمارستان خاتم الانبیاء ( ص ) ایرانشهر

چکیده:

پرستاران اورژانس افراد ورزیده ای هستند که در زمینه کلیه زیر گروههای پرستاری اطلاعات وسـیعی دارنـد . مراقبتهـای اورژا نـس شامل مراقبتهای پرستاری از بیماران با مشکلات داخلی ، جراحی ، پرستاری مـادران و نـوزادان ، کودکـان ، بیماریهـای روانـی و بهداشـت عمومی است . بنابراین این افراد باید دارای دانش ،مهارت و نگرش کافی در کلیه زمینه های پرستاری باشـد . پرسـتاران اورژانـس در ارتبـاط مستقیم با افراد هستند،لذا باید دارای دانش ، مهارت و نگرش کافی در به کارگیری مهارتهای برقراری ارتباط مناسـب بـا انـسانها باشـند و مسائل اخلاقی و قانونی را نیز مدنظر قرار دهند . داشتن مهارت در مدیریت و رهبری نیز از جمله نقش های ویژه پرسـتاران اورژانـس اسـت ،بی برنامگی در موقع یتهای غیر قابل پیش بینی یا تعامل با بیمار ،جو پرفشار ، کمبود کنترل روی تعـداد مراقبـت افـراد مراقبـت کننـده و چهارچوب زمانی محدود برای ارزیابی تاثیر مداخلات درمانی ، از مسائل تنش زای برای پرستاران این بخشها است . گروههایی که حمایتهای
اولیه و اساسی را در حوادث و م وارد به عهده دارند ،می توانند با اتومبیل ، هلیکوپترو یا وسایل نقلیه به صورت یک بخش سـیار مراقبتهـای میژه همراه با کادر پرستاری و پزشکی به محل منتقل شوند . متن : امروزه بخشهای اورژانس مجهز به یک اتاق عمـل کوچـک و یـک فـضای مراقبتی ویژه است . مراقبتهای پرستاری در این بخشها بر اساس اولویتها ( تریاژ ) ، شامل بررسیهای اولیه برای تعیـین مـشکلات حـاد بیمـار مراقبت و هدایت آنها است . پیراپزشکان باید همیشه برای کمک حاضر باشند . در مدت ۴ دقیقه پس از اعلام خبر حادثه آنها باید به سرعت جعبه دارای اکسیژن – رادیوی پرتابل یا بی سیم و دفیبری لاتور پرتابل را با ماشین به محل حادثه حمل کنند و بعد از آنکه بیمـار را تحـت مداوا قرار دادند، در صورت لزوم اورا به بیمارستان منتقل نمایند . در صورت برخورد بایک وضعیت خطیر ، آنها باید از طریق رادیو با پرستار اورژانس تماس برقرار نمایندو ازاو خط مشی گیرند . هدف از مراقبتهای اورژانس شروع مراقبت در حالت حـاد از بیمـار یـا فـرد مـصدوم بـا حداکثر سرعت ممکن است . این مراقبت ها ممکن است در سه وضیعت صورت گیرد . بیماری که با یا بدون مراقبت های قطعـی ، مـی تـوان وضع او را در محل تثبیت نمود ( مثل انفاراکتوس میوکارد ) بیماری که نمی توان بد ون مـداخلات بیمارسـتان ، وضـع او را تثبیـت نمـود ) ضربه های مغزی ) و باید در حداقل زمان ممکن او را به بیمارستان منتقل نمود . فرد بیماری که مسئله حفظ حیـات او مطـرح نیـست و بـه راحتی می تواند برای درمان منتقل شود ( زن حامله ای که هنوز زمان زایمانش نرسیده است ) همـانطور کـه مـی دانـیم تریـاژ نیـز یکـی از مهمترین مفاهیم در بخش اورژانس است و پرستار باید در شرایط اورژانس فورا میزان مراقبت های لازم از بیمار را تعیین کند و به سـرعت تواناییهای خود را برای حفظ حیات بیمار یا فرد مصدوم به کار گیرد . فوریتها را به سه دسته تقسیم می کنند و هر کـد ام از ایـن دسـته هـا نشانگر میزان مراقبت و مداخلات لازم برای فرد است . کلاس :۱ فوریتهای اضطراری : در این فوریتها حفظ حیات بیمار مطـرحاسـت و اگـر مداخلات اورژانس سریعا صورت نگیرد ،بیمار می میرد . کلاس :۲ فریتهای خطیر : در این وضعیت ،مداخلات درمانی باید در خـلال ۵ تـا ۶۰ دقیقه صورت گیرد . کلاس :۳ فوریتهای تاخیری : در اینجا می توان مراقبت را تا ۴ الی ۶ سـاعت نیـز بـه تـاخیر انـداخت . کـلاس :۴ شـامل افرادی است که به کلینیک مراجعه می کنند و وضعیت حاد ندارند . تعیین تریاژ ، روشی برای انجام مراقبتهای موثر از بیمار اسـت . پرسـتار تریاژ باید : قادر به کار مفید در شرایط پرفشار باشد . قادر به بررسی در ارتباط با مراقبت از بیمار باشد . دارای پایـه علمـی قـوی جهـتانجـام اعمال مختلف در بخش باشد . به سیاستها و اصول داخل بخش آشنا باشد . قادر به گرفتن تصمیمات سریع و بیان آنها باشد . دارای ایمان قـوی باشد . قادر به برقر اری ارتباط صحیح با بیمار یا خانواده و سایر اعضاء تیم درمان باشد . قادر به حمایت روانی از دیگران باشد . قـادر بـه تفکـر و پیش بینی باشد . قادر به کنترل افراد دیگر باشد . یک معلم حاضر در محل باشد و در هر زمان بتواند آموزشـهای لازم را ارائـه دهـد . قـادر بـه کنترل عبور و مرور افراد در بخش باشد . مهارت کافی در ارائه مداخلات لازم در شرایط بحرانـی را داشـته باشـد . دانـش کـافی در رابطـه بـا سیستم مراقبت های فبل از بیمارستان را داشته باشد . قادر به جلوگیری از برخورد و بروز رفتارهای خشمگین باشـد . جهـت تـرخیص بیمـار برنامه ریزی لازم را بنماید . قادر به تشخیص تریاژ از طریق تلفن نیز باشد . قادر به برقراری ارتباط مطلوب با بیماران باشد حتی بیمـارانی کـه زبان او را نمی فهمند و یا ناشنوا هستند . یک پرستار تریاژ باید : از نظر تحصیلی دارای درجه لیسانس یا بالاتر باشد،دوره مراقبتهـای ویـژه را به طور کامل گذرانده باشد،دوره مراقبت از بیماران قلب و عروق را پشت سر گذاشته باشد . حداقل ۲ سال سابقه کار در بخشهای ویـژه و ۶ ماه کار در بخش اورژانس را داشته باشد . حداقل ۴ شیفت در گردش ، همراه با پرستار تریـاژ کـار کـرده باشـد . حـداقل در ۳ شـیفت جهـت ارزیابی در نقش پرستار تریاژ کار کرده باشد . بحث و نتیجه گیری : به طور کلی ، بخش اورژانس از نظر ارائـه مراقبـت هـای لازم ، مهـارت و کوششی که باید جهت درمان به عمل آید نسبت به همه بیماران متعهد است . هر بیمارستانی که اقدام به ایجاد بخش اورژانس مـی نمایـد
متعهد است کلیه بیماران اورژانس را بپذیرد و جهت مراقبت های بی شتر به بخشهای مجهز انتقال دهد . اگر بیمار بیمـاری شـکایتی دال بـر عدم مراقبت کافی و صحیح داشته باشد، پزشک و پرستار هر دو پاسخگو باشند . سرپرستار بخش اورژانس باید در افراد بخش انگیـزه ایجـاد نماید ، باید با آنها ارتباط مناسب داشته باشد و باید مرتبا از آنها بازخورد دریافـت نمایـد . بایـد کلاسـهای مـستمر بـاز آمـوزی بـرای آنهـا برقرارسازد و میزان کارایی آنها را بسنجد و اشتباهات آنها را تصحیح نماید .