سال انتشار: ۱۳۸۳

محل انتشار: هشتمین همایش انجمن زمین شناسی ایران

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

حمید قدیم زاده – سازمان زمین شناسی و اکتشافات معدنی کشور
محمود مهرپرتو – سازمان زمین شناسی و اکتشافات معدنی کشور

چکیده:

گستره مورد بررسی در شمال باختری ایران، ۱۰۰ کیلومتری شمال خاوری تبریز و ۲۵ کیلومتری جنوب خاوری شهرستان اهردر چارگوش اهر واقع شده و بخش کوچکی از شرق ورقه ۱/۱۰۰۰۰۰ اهر را شامل می شود. این ناحیه از لحاظ تقسیم بندی واحدهای زمین شناختی و ساختاریایران در زون البرز غربی – آذربایجان قرار دارد.
بر اساس شواهد موجود توده نفوذی صفی خانلو – یوسف لو (انزان) به سن PostEocen (احتمالا Oligocen) به درون سنگ های آتشفشانی با ترکیب آندزیتی به سن ائوسن نفوذ کرده است. و خود بوسیله دایک های با ترکیب ریوداسیتی، گرانودریویتی و آپلیتی قطع شده است. وجود آثار کانه زایی مس (کالکوپیریت، مالاکیت) و همچنین رگه های سیلیسی طلا دار با زایش اپی ترمال اهمیت توده نفوذی مذکور را از نظر کانه زایی نشان می دهد. ترکیب غالب گرانیتوئیدهای منطقه مونزوگرانیتی است که در برخی نمونه ها حاوی بیوتیت و آمفیبول می باشد، حضور انکلاوهای مونزونیتی در توده نفوذی احتمالا نشانگر آلایش ماگمایی است. بر اساس مطالعات صحرایی، پتروگرافی و اطلاعات ژئوشیمیایی، سنگ های گرانیتوئیدی منطقه در محدوده کالکوآلکالن قرار میگیرند. این گرانیتوئیدها متعلق به محیط برخوردی و همزمان با برخورد (Syn-Collision) می باشند و از دیدگاه تکتونیکی متعلق به محیط VAG می باشد. همچنین گرانیتوئیدهای منه با روند گرانیت های تیپ I که از دیدگاه تکتونیکی نشانگر محیط حاشیه قاره ای است همخوانی دارند.