سال انتشار: ۱۳۷۷

محل انتشار: دومین همایش انجمن زمین شناسی ایران

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

میرعلیرضا حامدی – دانشگاه تربیت مدرس

چکیده:

اگرچه اردویسین ازبخشهای مختلف ایران در رابطه با کامبرین گروه میلا گزارش شده، ولی تنها واحد معرفی شده در شمال ایران سازند لشگرک (کانسر و هوبر، ۱۹۶۲) و در شرق ایران مرکزی سازند شیر گشت (روتنر و همکاران، ۱۹۶۸) است.
بازنگری برش برگشته تیپ سازند شیر گشت در ناحیه طبس نشان می دهد که بر خلاف تصور روتنر و همکاران (۱۹۶۸)، این سازند معرف سیستم اردویسین نبوده، ۱۲۳۶ متر ضخامت حقیقی معرفی شده این برش تلفیقی دارای تکرار گسلی است. نتایج کنودونت نشان می دهد بخشی از واحد آهکی مارنی قاعده برش تیپ نیز بخشی از سازند درنجال (کامبرین) است و ۱۰۱۲ متر ضخامت حقیقی این سازند که در یک حوضه فعال تکتونیکی ته نشین شده تنها اردویسین آغازین (ترمادوک) است.
آنچه تحت عنوان سازند شیر گشت درناحیه کلمرد معرفی شده (آقانباتی، ۱۹۷۷) نیز از دید چینه شناسی جوانتر و ارتباطتکتونیکی – رسوبگذاری بیشتری با سازند کتکوئیه (آره نیک) کرمن (حامدی، ۱۹۹۵)دارد. در این راستا، گرانودیوریت های نائینی زیر این ساززند نیز سن ۴۹۳ میلیون سال را نشان میدهد.
توده سنگهای ولکانیکی روی سازند شیر گشت (واحد ناشناخته st ورقه شیر گشت)، در ۲۶ کیلومتری شمال دهانه کلوت که روتنر و همکاران (۱۹۶۸) به سیلورین و جوانتر نسبت داده اند معرفی فاز گششی اردویسین آغازین و در ارتباط با رسوبات اردویسین است.