سال انتشار: ۱۳۸۲

محل انتشار: هفتمین همایش انجمن زمین شناسی ایران

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

حمیده توکلی – بخش زمین شناسی، دانشگاه تربیت مدرس
مجید قادری – بخش زمین شناسی، دانشگاه تربیت مدرس
محمدرضا قربانی – بخش زمین شناسی، دانشگاه تربیت مدرس
محمد محجل – بخش زمین شناسی، دانشگاه تربیت مدرس

چکیده:

کانسار آهن باباعلی درناحیه شمال غرب همدان و در زون ساختاری سنندج – سیرجان قراردارد. این کانسار که به طریقه روباز استخراج می گردد، متشکل از دو عدسی شمالیو جنوبی است. سنگهای درونگیر آهن در عدسی شمالی که در این مقاله پیرامون آن بحث می گردد، سنگ های آذرین با ترکیب دیوریت تاگرانودیوریت می باشند. پاراژنز ذخیره در این کانسارعمدتا شامل مگنتیت ، پیریت و هماتیت به همراه مقادیر اندکی کانیهای مس نظیر کالکوپیریت، بورنیت ومالاکیت است. کانیهای گانگ که ذخیره را همراهی می نماید شامل اپیدوت، اکتینولیت، کلریت، کوارتز، فلدسپار وکلسیت میباشند.
از مشاهدات صحرایی ، همچمون تمرکز توده معدنی در بخش مرکزی توده نفوذی، قرارگیری ماده معدنی در پهنه برشی شکل پذیر موجود در محدوده مورد مطالعه و همچنینمشاهدات میکروسکپی مانند افزایش میزان آهن همراه با افزایش میزان دگرسانی با نزدیک شدن به توده معدنی، می توان چنین استنابط نمود کهتزریق توده نفوذی موجب مهاجرت آهن موجود در سنگهای آتشفشانی – رسوبی دگرگون شته پیرامون و تمرکز آن در امتداد پهنه برشی گردیده است.