سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: اولین کنفرانس بین المللی شهر الکترونیک

تعداد صفحات: ۱۵

نویسنده(ها):

سیدمهدی حسینیان سعیدی – کارشناسی ارشد رشته مدیریت بازرگانی (صادرات – واردات)، مرکز آموزش بازرگا
علی مختاری – عضو هیئت علم یدانشگاه رضوی و رئیس مرکز آموزش بازرگانی خراسان رضوی
محمدقائم تاج گردون – عضو هیئت علمی وززارت علوم، تحقیقات و فناوری
امین فردوسی‌مکان – عضو هیئت علمی وزارت علوم، تحقیقات و فناوری

چکیده:

به انجام هرگونه امور تجاری و بازرگانی به صورت Online و از طریق شبکه جهانی اینترنت، تجارت الکترونیکی اطلاق می گردد. این فناوری در سال های اخیر در بستر Internet رشد فزاینده ای داشت است. ارتباط بین فناوری و تجارت به سال های بسیار دور باز می گردد. فناوری همواره باعث پیشرفت و گسترش تجارت بوده اتس. حدود ۲۰۰۰ سال قبل از میلاد فینیقیان فن ساخت کشتی را به کار بردند و نخستین گروهی بودند که از دریای مدیترانه گذشتند و به سرزمین های دور، دست یافتند. امروزه فناوری ارتباطات و اطلاعات سیمای جهان را دگرگون کرده و یکی از نیورهای بزرگ شکل بخشیدن به عصر آینده و جوامع آینده به شمار می آید. این فناوری با تمام ظرفیت های بالقوه و بالفعل خود باید در خدمت بهبود کیفیت زندگی، ارتقای تجارت، تعالی مناسبات مدنی، دولت – ملت،‌ بهبهود کیفیت سلامت و امنیت نظام مالی کشور توسعه‌ی نظام حمل و نقل و کاهش حوادث و سانحه ها، گسترش کمی و کیفی نظام بهداشتی و درمانی، و از همه مهمتر در خدمت رشد و شکوفایی نظام آموزش، تحقیقات و توسعه ی فناوری کشور قرار گیرد. توسعه روزافزون و شگفت آور فناوریاطلاعات و نوفذ آن در تمامی ابعاد زندگی به خصوص در زمینه های تجارت و بانکداری سبب شده است که در کشور ما نیز اقداماتی جهت مدرن سازی بانکها صورت گیرد. گذر از بانک داری سنتی به بانکداری الکترونیک یک الزام است نه انتخاب. امروزه اگر بانکی نتواند خدمات راه دور (خدمات غیرحضوری) و خدمات بانکداری الکترونیک به مشتریان خود ارائه دهد، محکوم به ورشکستگی است. چرا که موج همه گیز شبکه های اطلاع رسانی رایانه ای منتظر نمی ماند که جامعه بانکداری در گوشه ای از دنیا آمادگی لازم را پیدا نمیاد. هجوم نیاز مشتریان و فعالیت های تجارت الکترونیکی با روند فزاینده خود در پشت بانک ها فشار خود را وارد می کنند. لذا شناخت نیازهای متتریان باعث حرکت هرچه بیشتر چرخ های بانکداری الکترونیک خواهد شد و با توجه به اینکه بانکداری الکترونیکی در ایران نسبت به سایر کشورها عقب تر است و علت عقب ماندگی هم تأخیر در شروع می باشد. به همین منظور می بایست عواملی را که در پذیرش بانکداری الکترونیکی موثر هستند را شناخت تا از این طریق بتوان تأخیر در شروع پروژه را جبران نمود. لذا در این مقاله ابتدا به کلیاتی در مورد بانکداری الکترونیکی و زیرساخت های مورد نیاز جهت پیاده سازی بانکداری الکترونیکی،اشاره، و سپس در مورد عواملی که در پذیرش آن مؤثر هستند به بحث پرداخته می شود.