مقاله نگرش پزشکان، پرستاران و بيماران بستري در بيمارستان هاي منتخب روانپزشكي شهر تهران در مورد حقوق بيماران رواني که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاييز ۱۳۸۹ در مجله روانپزشكي و روانشناسي باليني ايران (انديشه و رفتار) از صفحه ۱۷۲ تا ۱۸۰ منتشر شده است.
نام: نگرش پزشکان، پرستاران و بيماران بستري در بيمارستان هاي منتخب روانپزشكي شهر تهران در مورد حقوق بيماران رواني
این مقاله دارای ۹ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله نگرش
مقاله حقوق بيمار
مقاله بيمار رواني
مقاله كاركنان سلامت

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: عباسي مهرنوش
جناب آقای / سرکار خانم: رشيديان آرش
جناب آقای / سرکار خانم: عرب محمد
جناب آقای / سرکار خانم: اميني همايون
جناب آقای / سرکار خانم: حسيني مصطفي

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
هدف: با هدف شناسايي ضعف ها و نارسايي هاي منشور حقوق بيماران رواني و ارايه پيشنهاد براي اصلاح آن به بررسي نگرش پزشکان، پرستاران و بيماران بستري در مورد ضرورت و قابليت اجرايي مفاد منشور حقوق بيمار پرداخته شد.
روش: پژوهش به روش پيمايشي مقطعي و روي ۷۱ پزشک، ۹۷ پرستار و ۱۰۵ بيمار بستري در چهار بيمارستان روزبه، ايران، امام حسين (ع) و رسول اکرم (ص) انجام شد. گويه هاي پرسش نامه پژوهشگرساخته حاضر از سه منبع ۱- منشور حقوق بيمار مصوب وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکي، ۲- موارد مطرح شده در منشور حقوق بيماران برگرفته از بررسي پارساپور و ۳- مباني قانوني مراقبت بهداشت روان در خصوص بيماران بستري، تهيه شده توسط سازمان جهاني بهداشت جمع آوري شد. براي تجزيه و تحليل يافته ها از آمار توصيفي و آزمون کروسکال- واليس استفاده شد.
يافته ها: هر سه گروه با ضرورت نداشتن ۳ بند «امکان انصراف از ادامه درمان از سوي بيمار برخلاف نظر تيم درماني»، «امکان رد درمان پيشنهادي از سوي بيمار برخلاف نظر تيم درماني» و «امکان ترک بيمارستان با رضايت شخصي بيمار برخلاف نظر تيم درماني» توافق داشتند. هر سه گروه بستري اجباري بيمار در شرايطي را که بيمار «خطري براي ديگران محسوب شود»، «قادر به مراقبت و تامين نياز هاي خود نبوده، سلامت جسمي وي در خطر باشد» و «اقدام به خود کشي کرده باشد» ضروري مي دانستند. بيماران با محدودکردن فعاليت فيزيکي بيمار و استفاده از روش هاي فيزيکي اجباري در درمان بيماري موافق نبودند.
نتيجه گيري: منشور کنوني حقوق بيمار در ايران نمي تواند به طور کامل پاسخ گوي نيازهاي بيماران رواني باشد.