سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: سومین همایش ملی بحرانهای زیست محیطی ایران و راهکارهای بهبود آنها

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

محمد کریم معتمد – استاد یار دانشکده کشاورزی – دانشگاه گیلان
فرهود گل محمدی – عضو باش

چکیده:

دانشمندان اعتقاد دارند که از میان تمام فعالیت های بشری ،این کار کشاورزی است که دارای بیشترین تأثیر بر محیط زیست بشر می باشد . شاهد این ادعا،به زیر کشت رفتن سالیانه صدها میلیون هکتار از اراضی کشاورزی جهان – که قبل از کشاورزی، جزو بهترین جنگل ها و مراتع بودند – و مصرف سالیانه میلیونها تُن کودها و سموم شیمیائی گوناگون که دارای اثرات تخریبی مختلف کوتاه و بلند مدت بر حیات انسان و سایر موجودات زنده می باشند و در کنار آن تخریب و فرسایش شدید خاکهای زراعی در اثر مصرف زیاد این مواد و کار زیاد ماشین آلات کشاورزی در آنها و
همین طور فشار زیاد در اثر کاشت های متناوب در آنها می باشد و همین طور پائین رفتن سطح و شور شدن آبهای زیر زمینی در اکثر دشتها در اثر بهره برداری بی رویه را شاهد هستیم . تمام موارد فوق الذکر را با شدت زیادتری بویژه در کشورهای در حال توسعه و بویژه در ایران که در آمارهای منتشره سا لیانه از سوی سازمانهای بین المللی همانند فائو،معمولاَ در رده های نخست تخریب و فرسایش و آلودگی در بیست سال اخیر بوده است مشاهده می کنیم . پیدا نمودن و اجرای راهکارهای مؤثر در مقابله با این بحران ها نیازمند داشتن دید و بینشی کل گرا ،سیستماتیک و نظام مند و
تعاملی می باشد که در این مقاله سعی گردیده است با توجه به گستردگی زیاد موضوع و محدودیت در بسط موضوع به طور اجمالی به آن پرداخته شود .