سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: چهارمین کنفرانس ملی مهندسی صنایع

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

بختیار استادی – کارشناس ارشد مهندسی صنایع دانشکده فنی دانشگاه تهران
کامران پازند – دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی مکانیک دانشکده فنی دانشگاه تهران
مسعود شریعت پناهی – استادیار گروه مهندسی مکانیک دانشکده فنی دانشگاه تهران

چکیده:

در این مقاله با در نظر گرفتن سه فعالیت سرویس، تعمیر و تعویض برنامه تعمیرات پیشگیرانه در یک سیستم مورد بررسی قرار گرفته است بطوریکه قابلیت دسترسی مولفه های سیستم مبنای کار می باشد . سرویس شامل عملیات روغن کاری، تمیزکاری، بازرسی و تنظیم بوده و تعمیر شامل ترمیم و تصحیح خطای دستگاه می باشد . تعویض نیز عبارت از جایگزینی قسمت آسیب دیده است . قابلیت دسترسی به عنوان احتمال عملکرد موفقیت آمیز یک سیستم یا دستگاه در هر مقطعی از زمان در مواقعی که تحت شرایط مشخص مورد استفاده قرار می گیرد، تعریف می شود . جهت ایجاد درک صحیحی از برنامه های پیشگیرانه و مراقبت های ضروری و بررسی وضعیت فنـی در سیستم، باید این برنامه ها بر پایه نتایج عدم جلوگیری از ایجاد شکست و خرابی بنا شـــــوند . همچنین این نوع برنامه ها در صورتی قابل قبول هستند که هزینه های ناشی از ایجاد خرابی به مراتب بیشتر از هزینه های مربوط به اجرای برنامه های پیشگیرانه باشد . همچنین باید روش های دقیق و صحیح جهت بازرسی های اساسی و بررسی های وضعیت فنی تجهیزات شناسایی و استفاده شوند . بهتر است این نوع برنامه ها در وضعیت روشن بودن تجهیزات صورت گیرند و تواتر اجرای این برنامه ها بر پایه زمان های خرابی و توزیع های ایجاد شکست صورت گیرد . در پایان نیز این بررسی ها در کوره های دوار سیمان پیاده سازی شده است که نتایج اجرای آن نشانگر کاهش هزینه بوده بطوریکه قابلیت دسترسی و اطمینان مولفه های سیستم تامین شده است .