سال انتشار: ۱۳۷۸

محل انتشار: پنجمین کنگره تغذیه ایران

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

فاطمه کاسب – دانشجوی ph.D تغذیه، دانشکده علوم تغذیه و صنایع غذایی دانشگاه علوم پزشکی

چکیده:

پیر شدن اجتناب ناپذیری است که با خاتمه رشددر همه اشخاص به تدریج شروع می شود و در نتیجه آن ترکیب بدن ، کار اندامها، کارایی بدنی و فکری با پیشرفت سن تغییر مینماید. لیکن در این موردتفاوتهای زیادی بین اشخاص مختلف و بین اندامهای یک شخص ممکن است وجود داشته باشد.
به منظور داشتن پیری سالم باید مداخلاتی در زندگی فرد صورت گیرد. این مداخلات در زمینه های دارویی بیولوژیکی، شیوه زندگی و کمک های تکنولوژیکی می باشد.
آنچه مسلم است شیوه زندگی از کودکی باید تحت نظارت باشد تا عادات مناسب به خوبی شکل بگیرد. مداخلاتی که دررابطه با شیوه زندگی می توان پیشنهاد کرد در زمینه تغذیه،ورزش ، کنترل دارو و الکل می باشد. در سالمندان عوامل مختلفی زمینه ساز و مشکلات تغذیه ای می باشد که عبارتند از : عوامل جسمی، روانی، اقتصادی و اجتماعی.
با افزایش سن کاهش توان هضم، جذب و متابولیسم مشاهده می گردد، به علاوه بی اشتهایی که به دلایل مختلف از جمله بیماریهای مزمن، از دست دادن او پیروئیدهای درونی، تشدید اثرات کوله سیستوکینین اختلالات چشایی و بویایی و عوارض داروها ظاهر می گردد، عوارض موثر درکاهش دریافت غذا می باشد. در دوران پیری کاهش ترشح بزاق که هم به دلیل پیری و نیز از عوارض داروها میباشد سبب کاهش دریافت غذا ونیز خرابی دندانها میشودکه خرابی دندانها هم بر دریافت غذا تاثیر سوء دارد.
علاوه بر کاهش ترشح بزاق، در این دوران پوسیدگی دندانها و نیز بیماریهای پریود ونتال نیز منجر به تخریب دندانها میگردد.
اختلالات روانی و نیز عوامل اقتصادی نظیر کمی درآمد به نوبه خود عاملی مهم برای دریافت نامناسب غذا می باشد و اختلال دریافت غذا به تنها سبب دریافت ناکافی میکرونوترینت ها میگردد بلکه سبب تسریع بیماریهای دژنراتیو و اختلالات سالمندی نیز میشود.