سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: اولین کنفرانس سازه و معماری

تعداد صفحات: ۱۷

نویسنده(ها):

بهمن ادیب زاده – دانشکده معماری و شهر سازی دانشگاه شهید بهشتی
محمدرضا بمانیان – دانشکده هنر دانشگاه تربیت مدرس

چکیده:

نام ایران به معنی سرزمین آریاییان است و از نام قبایلی آمده که در فلات ایران جای گرفتند و ساکنان پیشین را بیرون راندند، یا کاملاً بر آنها مسلط شدند، فلات ایران جایگاه اقامتگاههای کوهستانی است که تاریخشان به حدود ۱۰,۰۰۰ سال می رسد. بر اساس کاوش باستانشناسان داخلی و خارجی ، قدیمی ترین جمعیت های شناخته شدة این ایران پیش از تاریخ ، در دهکدههای کوچک کاملاً پراکندهای ساکن بودند. در طی دورهای بسیار طولانی فشار محیط مشترک آنان را به پاسخ های مشابهی واداشت ، که از میان این پاسخ ها، عادات، باورها و نهادهای موازی تکوین یافت. ایرانیان از دیرباز در اعتلای هنر کوشیدهاند و یادگارهای نفیسی در عرصه های هنری به جای گذاردهاند.” ۳ یکی از آثار ارزشمند ایرانیان باستان بی شک ساخته های آنان می باشد که بقایای آن تا به امروز باقی است. اکنون با داشتن چنین گنجین. گرانبهایی که گذشتگان به میراث گذاردهاند، جای آن دارد تا با مطالع. آثار آن دوره در اعتلای فرهنگ و تمدن کشور کوشیده شود. لذا به همین منظور در این مقاله سعی شده است تا حقایقی از سیر تاریخی پیکرهبندی بناهای ایران باستان متعلق به هزاره هفتم قبل از میلاد تا دوره ساسانی بازگو شود.