مقاله هستي شناسي ديوان در حماسه هاي ملي برپايه شاهنامه فردوسي که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاييز و زمستان ۱۳۸۹ در كاوش نامه زبان و ادبيات فارسي (كاوش نامه) از صفحه ۶۱ تا ۸۷ منتشر شده است.
نام: هستي شناسي ديوان در حماسه هاي ملي برپايه شاهنامه فردوسي
این مقاله دارای ۲۷ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله ديو
مقاله پيکرگرداني
مقاله شاهنامه

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: اكبري مفاخر صفدر (آرش)

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
هستي شناسي ديوان عبارت است از بررسي ديوان در حالتي که مينو و گيتي (روان و تن) آنان درهم تنيده شده، تنومند، ديدني و پسودني شده اند. زمينه هستي پذيري ديوان از هستي شناسي اورمزد، امشاسپندان و ايزدان است. زيرا در آموزه هاي مزديسنايي ديوان نيز همانند اهريمن هستي ندارند، اما هستي ديوان در حماسه هاي ملي ساختار ويژه اي مي يابد و در برابر هستي انساني قرار مي گيرد. هريک از ديوان، داراي نام، شناسه و ويژگي هاي فردي مي شوند که سبب شخصيّت پذيري و بازشناسي آنها از انسان ها و ساير ديوان مي گردد، پيکرشناسي آنها (پيکر سياه، بزرگ، بلند و چهره حيواني و …) نيز از ويژگي هاي اهريمن و تصورات انسان درباره ديوان مينوي، انسان هاي غول پيکر بياباني، مهاجمين و عناصر جادويي سرچشمه گرفته است. همچنين آنها داراي توانايي پيکرگرداني، دگرگوني پيکر و هستي و کالبدپذيري، پنهان کردن خود در کالبد انسان و حيوانات هستند.