سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: بیست و دومین کنفرانس بین المللی برق

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

مهدی رجائی – گروه برق، دانشکده مهندسی، دانشگاه فردوسی مشهد، ایران
حبیب رجبی مشهدی – گروه برق، دانشکده مهندسی، دانشگاه فردوسی مشهد، ایران
جواد ساده – گروه برق، دانشکده مهندسی، دانشگاه فردوسی مشهد، ایران

چکیده:

امروزه درشبکه های حلقوی بهم پیوسته و بزرگ ، هماهنگی رله های اضافه جریان امری مهم بوده و وجود رله های دیستانس در کنار رله های اضافه جریان، ضمن بالا بردن حفاظت شبکه کار هماهنگی را پیچیده خواهد کرد . در این مقاله به منظور هماهنگی بهینه رله های اضافه جریان از مدل غیر خطی که در آن اثر جریان تنظیم رله ها نیز در نظر گرفته شده است استفاده می شود . در اغلب مطالعاتی که در این زمینه صورت گرفته است، معمولا زمان عملکرد رله به صورت خطی و متناسب با کمیت ضریب تنظیم زمانی رلهTMS در نظر گرفته می شود . روش بهینه سازی انتخاب شده برای حل مساله هماهنگی بهینه رله ها، الگوریتم ژنتیک می باشد . غیر خطی و غیرمحدب بودن مساله بهینه سازی مورد مطالعه، دلیل اصلی این انتخاب می باشد . از طرفی دیگر این الگوریتم محدود به ابعاد شبکه نمی باشد . بررسی های صورت گرفته بر روی نتایج نشان می دهد که هماهنگی بین رله های مختلف بنحو مطلوب صورت گرفته است