مقاله همبستگي تصوير ذهني از بدن و اختلالات خوردن که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۸۸ در پژوهش پرستاري از صفحه ۳۳ تا ۴۳ منتشر شده است.
نام: همبستگي تصوير ذهني از بدن و اختلالات خوردن
این مقاله دارای ۱۱ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله تصوير ذهني از بدن
مقاله اختلالات خوردن
مقاله دانش آموز

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: شمس الدين سعيد ناهيد
جناب آقای / سرکار خانم: عزيززاده فروزي منصوره
جناب آقای / سرکار خانم: محمدعلي زاده سكينه
جناب آقای / سرکار خانم: حق دوست علي اكبر
جناب آقای / سرکار خانم: گروسي بهشيد

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: نوجوانان معمولا داراي مشکلات ويژه اي هستند که در دوره کودکي کمتر با آن مواجه مي باشند. در اين دوره تصوير ذهني که به دليل تغييرات جسمي تحت تاثير قرار مي گيرد ممکن است منجر به اختلال خوردن گردد.
هدف: اين مطالعه با هدف تعيين ارتباط تصوير ذهني از بدن با اختلالات خوردن در دانش آموزان دختر دبيرستان هاي شهر کرمان انجام شد.
روش: در اين مطالعه توصيفي – همبستگي ۶۵۰ دانش آموز دختر شرکت کردند. گردآوري داده ها به وسيله پرسشنامه هاي اطلاعات فردي، اختلالات خوردن و تصوير ذهني از بدن در سال ۱۳۸۶ صورت گرفت. اعتبار و پايايي پرسشنامه از شاخص هاي مرکزي، پراکندگي و آزمون هايt ، آناليز واريانس يک طرفه و رگرسيون خطي و لجستيک با استفاده از نرم افزار SPSS v.15  جهت تجزيه و تحليل استفاده گرديد.
يافته ها: ميانگين نمره کل تصوير ذهني از بدن
%۶۴٫۰۲ بود. بيشترين ميانگين به (مو، گوش ها، دست ها، قفسه سينه) تعلق گرفت. %۶٫۳ دانش آموزان به اختلال خوردن مبتلا بودند که %۱٫۷ به بي اشتهايي عصبي، %۱٫۷ به پراشتهايي عصبي و %۲٫۹ به اختلال خوردن تصريح نشده مبتلا بودند. مقايسه نمره تصويرذهني با نوع اختلال خوردن به جزء بي اشتهايي عصبي در ساير موارد نتيجه معناداري را نشان داد. نتايج تاثير متقابل متغيرهاي اختلال خوردن و نمره تصويرذهني را نشان داد. تنها شاخص توده بدني عامل پيش بيني کننده ابتلا به خوردن بود (P=0.02).
نتيجه گيري: يافته هاي مطالعه حاضر نشان دادکه همبستگي بين دو متغير تصويرذهني و اختلال خوردن متقابل است. با وجود نشانه هاي يکي از اختلالات، احتمال وجود آشکار يا پنهان ديگري نيز وجود دارد. بنابراين آموزش کليه افرادي چون والدين و آموزگاران و مراقبين بهداشتي توسط پرستاران بهداشت جامعه در زمينه مشکلات تغذيه اي مي تواند در تشخيص و شناسايي زودرس اختلالات موثر باشد.