سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: همایش عمران معماری و شهرسازی کرمان

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

حسین فلاح – کارشناس ارشد معماری
محمدعلی اشرف گنجوی – کارشناس ارشد معماری

چکیده:

انسان ها روزگاری دور یکجانشینی را تجربه کردند وآنگاه دانستند ناگزیرند آنچه را برای سکونت می آفرینند کنار هم بگذارند ، از میان آنها بگذرند و در آن حضور یابند . شهر آن هنگام که در وجود عامل های شهری (آنهایی که شهر بدون آنها زنده نخواهد بود )شکل گیرد برای ادامه حیات ناگزیر است بداندکه باید همواره پویا باشد و در تعادل، آنچه که ویژگی های پویایی و در تعادل بودن را به آنها نسبت می دهیم همان فعالیت های شهری هستندکه برای در تحرک و تعادل بودن باید منظم و مرتبط باشند. از آنجا که این فعالیت ها در فضاهای شهری اتفاق می افتند، گذرها، خیابان هاو میدان ها تعریف کننده ساختار اصلی شهرخواهند بود چرا که برای ساکنان شهر، تجربه یک فضای شهری بیش از دیگر فضاها در گذرها ، پیاده راه ها و میدان ها اتفاق می افتد.اگر فضای شهری را مجموعه ای از چیزهای عینی (اجزای شهری)و محتواهای کیفی (مفاهیم) بدانیم ، مفاهیمی به میانمی آیند که همه آنها در موفقیت یک فضای شهری سهم بسزایی دارند . وقتی از یک پیاده راه در کنار خیابان می گذریم، در پی آنیم بدانیم آیا مکانی که در حال تجربه پیوسته آن هستیمواجد هویتی با روح ، پرتحرک ،پویا و صمیمی است یا این هویت خاطره انگیز خواهد بود؟ در این میان اگر بررسی شهرکرمان مورد نظر باشد شاید اولین بحث در مورد حال وهوای شهر طرح شود. آیا فضاهای شهری کرمان صمیمیت, خاطره انگیز بودن, هبستگی , جذابیت وپویایی را درخود دارند؟ آیا اصولاً تعریف شده اند؟ آیا جداره ها و لبه های شهری ارتباط لازم را با فضای شهری دارند؟ وکلاً آیا فضاها و مکان هایی وجود دارد که در خود ارزش های شهری را داشته باشد؟ پاسخگویی به این سوالات و رسیدن به راه حل ها از اهمیت بسیار زیادی برخوردار است و البته در این میان باید مشخص شود چه عناصری در رسیدن به اهداف گفته شده می تواند نقش مؤثرتر و کارآمد تری داشته باشد و آیامی توان به یک سری عناصر و ساختارهای شهری رسید که در شهر کرمان تأثیر بیشتری داشته باشند؟ موارد گفته شده می تواند به شکل استانداردهای کلی در فضای شهری مورد استفاده قرار گیردکه در واقع این استانداردها به شرایط اقتصادی,مسائل اجرایی,زمانی ورعایت مسائل فرهنگی توجه دارد. این نوشتار با هدف ارائه راهکارهای طراحی،سامان دهی یا نظم دهی(Ordering)خیابان به عنوان یک فضای شهری دریک مطالعه موردی بر پایه تفکر و اندیشه حاکم بر ایده پیشنهادی نگاشته می شود.