مقاله وارياسيون هاي طبيعي كمپلكس ليگامان گلنوهومرال در جمعيت ايراني که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در فروردين ۱۳۸۹ در علوم پزشكي رازي (مجله دانشگاه علوم پزشكي ايران) از صفحه ۲۴ تا ۲۹ منتشر شده است.
نام: وارياسيون هاي طبيعي كمپلكس ليگامان گلنوهومرال در جمعيت ايراني
این مقاله دارای ۶ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله کمپلکس ليگامان گلنوهومرال
مقاله وارياسيونهاي آناتوميک
مقاله تشکيل ليگامان ضعيف
مقاله تشکيل ليگامان قوي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: تركمان علي
جناب آقای / سرکار خانم: خسروي ابوالفضل
جناب آقای / سرکار خانم: نازپرور بشير
جناب آقای / سرکار خانم: اكبريان احسان
جناب آقای / سرکار خانم: زنگي مهدي

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمينه و هدف: اگرچه كمپلكس ليگامان گلنوهومرال در دهه هاي گذشته توصيف شده است ولي وارياسيونهاي آناتوميك كه دانستن آن براي افتراق آناتومي طبيعي از پاتولوژي است، در جامعه ايراني ارزيابي نشده است. اين مطالعه با هدف ارزيابي شيوع و مشخصات مورفولوژيك وارياسيونهاي طبيعي كمپلكس ليگامان گلنوهومرال در جامعه ايراني انجام گرفته است.
روش كار: در اين مطالعه ۱۰۵ شانه كاداور ارزيابي، نماي آرتروسكوپيك ليگامان فوقاني گلنوهومرال، ليگامان مياني گلنوهومرال و ليگامان تحتاني گلنوهومرال جمع آوري و محل اين ليگامانها بر اساس ساعت ثبت شده است. ميزان تكامل در تشكيل ليگامانهاي مياني و تحتاني و وجود MGHL طنابي، كمپلكس بوفورد و فورامن ساب لابرال نيز بررسي و درج شده است. مطالعه مشاهده اي مقطعي بوده و براي تحليل نتايج آن از تست هاي آماري توصيفي استفاده شده است.
يافته ها: ليگامان گلونوهومرال فوقاني و گلونوهومرال مياني در ۹۳ مورد (%۸۷٫۶) و ۱۰۰ مورد (%۹۵٫۲) ديده شد و ليگامان گلونوهومرال تحتاني (IGHL) در تمامي موارد (۱۰۵ مورد) ديده شد. در بررسي منشا ليگامانها و محل چسبيدن آنها بر روي قدام گلنوئيد با توجه به صفحه ساعت،MGHL  در %۷۷ موارد در ساعت ۱ و %۲۳ در ساعت ۲ قرار داشت. منشا  AIGHLدر محدوده اي بين ساعت ۲ و ۴ قرار داشته و در ۶۷ مورد (%۶۳٫۸)، منشا آن از محل ساعت ۲ گرفته شده، در ۳۳ مورد (%۳۱٫۴) از ساعت ۳ و در ۵ مورد (%۴٫۸) از ساعت ۴ نشات گرفته بود. ليگامانهاي گلونوهومرال مياني (MGHL) و گلونوهومرال تحتاني (IGHL) به ترتيب در %۱۵ و %۱۷٫۱ موارد بسيار ضعيف تشكيل شده بودند و هيچ موردي از  MGHLطنابي، كمپلكس بوفورد و فورامن ساب لابرال وجود نداشت.
نتيجه گيري: اين مطالعه اطلاعات مفيدي درباره وارياسيونهاي آناتوميك كمپلكس ليگامان گلنوهومرال بدست داده و مطالعات بعدي با هدف ارزيابي وجود MGHL طنابي، كمپلكس بوفورد و فورامن ساب لابرال در يك جمعيت بزرگتر توصيه مي شود.