سال انتشار: ۱۳۹۳
محل انتشار: همایش ملی شهرسازی فرهنگ گرا
تعداد صفحات: ۱۲
نویسنده(ها):
محمد مهدی عباسی – دانشجوی کارشناسی ارشد معماری دانشگاه آزاد اسلامی گروه معماری شیراز
هادی کشمیری – استادیار عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد شیراز مدیر گروه ارشد معماری

چکیده:
با توجه به فرهنگ ایرانی- اسلامی کشورمان پژوهش در حوزه عرفان و تاثیرات آن بر جوامع همواره یکی از مباحث مهم و ویژه در حوزه فرهنگ به شمار می رود مباحث عرفانی از جهات متعددی مورد توجه هستند از جمله ارتباط تنگاتنگ آنها با هنر و معماری از جمله عواملی هستند که بر اهمیت این پژوهش ها می افزاید در ایران شهر شیراز یکی از غنی ترین شهرهای ایران از لحاظ فرهنگی است. کمبود شدید سرانه در بخش فرهنگی باعث گردیده است در طرح جامع نیز به احداث مجموعه های فرهنگی عمده تاکید فراوان گردد و در این راستا طرح مجموعه فرهنگی هنری با مقیاس شهری و منطقه ای امری ضروری و اساسی است. هدف اصلی از طراحی مجموعه فرهنگی علاوه بر اینکه پاسخگوی نیازهای ساکنین در مقیاس منطقه ای- شهری است موجب زنده نگاه داشتن هنر اصیل ایرانی در شهر شیراز می گردد. و همچنین طراحی اینگونه مجموعه ها با هدف احیای فصل مشترک هنر و عرفان ایرانی و معرفی و انتقال این میراث گذشتگان به نسل های آینده می باشد . در این راستا نگارنده سعی بر تبیین این فرضیه دارد که بنظر می رسد با ایجاد چنین مجموعه ای بتوان پیوندی بین محتوی و کالبد (ماهیت و وجود) منطبق بر مفاهیم عرفان ایرانی- عرفانی ایجاد کرد. در این مقاله با توجه به فرضیه فوق از لحاظ هدف کاربردی و با روش های ترکیبی تحقیق از جمله روش مطالعات موردی ، توصیفی تحلیلی انجام گرفته است.