مقاله واکنش عملکرد و خصوصيات مورفولوژيکي تعدادي از ژنوتيپ هاي ماش (.Vigna radiate L) به تنش خشکي که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۸۸ در بوم شناسي گياهان زراعي (دانش نوين كشاورزي) از صفحه ۶۷ تا ۷۶ منتشر شده است.
نام: واکنش عملکرد و خصوصيات مورفولوژيکي تعدادي از ژنوتيپ هاي ماش (.Vigna radiate L) به تنش خشکي
این مقاله دارای ۱۰ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله ماش
مقاله تنش خشکي
مقاله عملکرد
مقاله خصوصيات مورفولوژيکي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: رفيعي شيروان مجيد
جناب آقای / سرکار خانم: اصغري پور محمدرضا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
تنش خشکي يکي از مهم ترين مشکلات توليد گياهان زراعي در مناطق خشک و نيمه خشک جهان نظير ايران مي باشد. در اين بررسي که در گلخانه تحقيقاتي دانشگاه فردوسي مشهد به اجرا در آمد، پاسخ عملکرد و خصوصيات مورفولژيک ۸ ژنوتيپ ماش شامل Jalagon 17، Kopergaon، D45-6، Ilag S6A، MD 15-2، MY-17،Berken  و Kiloga تحت تاثير ۵ سطح خشکي (-۰٫۳، -۳، -۶، -۹ و -۱۲ بار) به صورت آزمايش فاكتوريل در قالب طرح كاملا تصادفي با ۴ تكرار مورد مطالعه قرار گرفت. اعمال تنش خشكي پس از مرحله گياهچه متناسب با سطوح پتانسيل خشكي که با استفاده از منحني رطوبتي خاك اعمال شده بود، انجام شد. در اين مطالعه ارتفاع گياه، طول و تعداد شاخه هاي جانبي، تعداد برگ، تعداد گل و وزن غلاف درطول دوره رشد گياه اندازه گيري گرديد. تمام پارامترهاي ذکر شده در مراحل اوليه تنش بين ژنوتيپ ها تفاوت معني داري از خود نشان دادند. با گذشت زمان اثرات خشكي بروز كرد و اين پارامترها در پايان فصل رشد بين سطوح خشكي نيز تفاوت معني دار داشتند. برتري سطح بدون تنش (-۰٫۳ بار) در طول فصل رشد در مورد اين پارامترها همواره برقرار بود. از آن جا كه تعداد گل تعيين كننده تعداد دانه و در نتيجه عملكرد مي باشد به نظر مي رسد پارامتر مطلوبي در ارزيابي ژنوتيپ هاي متحمل به شرايط تنش باشد. اكثر پارامترهاي اندازه گيري شده در پايان فصل رشد نيز بين سطوح خشكي،‌ ژنوتيپ ها و اثرات متقابل آن ها تفاوت معني داري نشان نداد. در مورد همه پارامترهاي اندازه گيري شده در پايان فصل يك روند نزولي در راستاي افزايش پتانسيل منفي مشاهده شد. برتري سطح بدون تنش خشكي -۰٫۳ بار در اين پارامترها نيز مشاهده شد. با توجه به نتايج آزمايش مي توان گفت كه بهترين محدوده‌ تنش خشكي براي ارزيابي ژنوتيپ ها براي تحمل به تنش پتانسيل تا بار بود. در تنش هاي شديدتر خشكي، وزن غلاف، دانه و شاخص برداشت به حداقل رسيد. بين ژنوتيپ ها نيز در اين مرحله تنوع زيادي مشاهده شد. اما ژنوتيپ هاي MY-17،Berken  وKiloga  در ميان ساير ژنوتيپ ها از شاخص هاي رشدي بالاتري برخوردار بودند. بعضي از ژنوتيپ ها هم مثل D45-6،Ilag S6A  و MD 15-2 به شرايط تنش پاسخ بهتري نشان دادند و در اين شرايط شاخص هاي رشدي آن ها كمتر تحت تاثير تنش قرار گرفت.