سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: اولین همایش ملی حبوبات

تعداد صفحات: ۳

نویسنده(ها):

جلال جلیلیان – دانشجوی دکتری زراعت دانشگاه تربیت مدرس و عضو هیئت علمی دانشگاه ارومیه
سید علی محمد مدرس ثانوی – دانشیار گروه زراعت دانشگاه تربیت مدرس
سید حسین صباغ پور – استادیار پژوهش موسسه تحقیقات دیم سرارود کرمانشاه
رضا خلیفه – دانشجوی کارشناسی ارشد زراعت دانشگاه با هنر کرمان

چکیده:

جهت بررسی اثر تراکم بوته و آبیاری تکمیلی بر خصوصیات کمی و کیفی چهار رقم نخود دیم، آزمایشی به صورت کرتهای دو بار خرد شده با طرح پای ه بلوک‎های کامل تصادفی با سه تکرار در سال زراعی ۸۱-۱۳۸۰ در ایستگاه تحقیقات کشاورزی اسلام‎آباد غرب اجرا گردید. شرایط دیم با آبیاری تکمیلی و دیم بدون آبیاری تکمیلی به عنوان کرت‎های اصلی، رقم با چهار سطح (توده محلی بیونیج، Ilc482، Flip90-96 و Flip93-93) به عنوان کرت‎های فرعی و تراکم با سه سطح (۲۶، ۳۳ و۴۰ بوته در مترمربع) به عنوان کرت‎های فرعی فرعی در نظر گرفته شدند. صفات مورد مطالعه عبارت بودند از: تعداد ساقه اصلی، تعداد شاخه فرعی، تعداد غلاف در گیاه، تعداد دانه در غلاف، وزن صد دانه، عملکرد دانه و درصد پروتئین.نتایج نشان داد که بیشترین تعداد شاخه اصلی (۶۸/۲ عدد)،متعلق به رقم محلی بیونیج بود و رقم Ilc482 بیشترین تعداد شاخه فرعی(۷۷/۷ عدد) را دارا بود. رقم Flip90-96 بالا‎ترین درصد پروتئین (۲۲/۹۶ درصد) را داشت. بیشترین تعداد نیام در گیاه، وزن صد دانه (۳۳/۲۷ گرم) و عملکرد دانه (۱۵۱۱/۶۷ کیلوگرم در هکتار) متعلق به رقم Flip93-93 بود. آبیاری تکمیلی موجب کاهش درصد پروتئین (۱/۵۹ درصد) گردید اما باعث افزایش تعداد شاخه فرعی (۳/۱۵عدد)، تعداد نیام در گیاه (۸/۷ عدد)، وزن صد دانه (۴/۰۵ گرم) و عملکرد دانه (۸۲۸/۶۷ کیلو‎گرم در هکتار) شد. درصد پروتئین تحت تأثیر تراکم قرار نگرفت. بیشترین عملکرد دانه در تراکم ۳۳ بوته در مترمربع(۱۲۴۰ کیلوگرم در هکتار) بدست آمد. رقم Flip93-93 در تراکم۳۳ بوته در متر‎مربع و در پلات‎های با آبیاری تکمیلی، بیشترین عملکرد را نسبت به سایر ارقام دارا بود