مقاله وحدت دروني اديان در انديشه مولانا که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاييز ۱۳۸۸ در پژوهشنامه ادب حماسي (پژوهش نامه فرهنگ و ادب از صفحه ۱۹۲ تا ۲۰۷ منتشر شده است.
نام: وحدت دروني اديان در انديشه مولانا
این مقاله دارای ۱۶ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله دين
مقاله شريعت
مقاله طريقت
مقاله وحدت
مقاله كثرت
مقاله عرفان
مقاله مولوي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: قرباني اكبر

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
سنت عرفاني اسلام كه مباني و اموزه هاي آن بخوبي در آثار عارفان مسلمان ترسيم و تبيين شده است، يكي از عناصر ارزشمند فرهنگ و هويت ديني ما به شمار مي ايد و بازخواني آن براي كشف قابليت ها و ظرفيت هايش در عرصه جهاني شدن و تبادل افكار و انديشه ها، وظيفه و رسالتي است كه بيش از همه بر دوش انديش مندان فكور و آگاه نهاده شده است. در اين نوشتار انديشه هاي مولانا را بازبيني و بازخواني كرده و كوشيده ايم تا رد پاي يكي از نظريات جديد در عرصه دين پژوهي تطبيقي را در ان نشان دهيم. نظريه «وحدت متعالي اديان» يا «وحدت دروني اديان» كه اساس ان بر پايه تفكيك شريعت و طريقت نهاده شده است، كم يا بيش در انديشه هاي مولانا جلال الدين محمد بلخي ديده مي شود. مولانا در آثار خود، با تكيه بر اصل محوري «وحدت وجود»، به يگانگي اديان اشاره كرده و محتواي دروني اديان را برتر از صورت ظاهري آن ها دانسته است. انديشه وحدت گرايانه مولانا در باب اديان، گاهي بر پايه كثرت ظاهر و وحدت باطن، بنا شده و گاهي بر مبناي وحدت حقيقت و اختلاف منظر تبيين گرديده است.