سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: چهارمین همایش ملی علوم و مهندسی آبخیزداری ایران مدیریت حوزه های آبخیز

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

حشمت اله آقارضی – عضو هیات علمی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان مرکزی
شیرین بداغی – کارشناس دانشگاه آزاد اسلامی واحد اراک

چکیده:

کشتارگاه ها معمولا به دور از مناطق مسکونی و در حوضه های آبخیز استقرار یافته اند . در استان مرکزی ۲۴ واحد کشتارگاه دام و طیور در شهرهای مختلف پراکنده می باشند . بررسی های میدانی نشان داده است که در تمام شهرهای استان کشتارگاه های دام فاقد سیستم تصفیه فاضلاب بوده وپساب خروجی بدون تصفیه به اراضی کشاورزی ، مسیل یا رودخانه وارد می شوند و منابع آب و خاک را آلوده می سازند . واحدهای کشتارگاه طیور در استان عمدتا دارای سیستم تصفیه فاضلاب بوده و و پساب ها بعد از تصفیه به محیط رها می گردند . بررسی نشان داد که مدیریت راهبردی این سیستم ها نیز جدی تلقی نمی گردد و راندمان مناسبی ندارند . بنا براین کشتارگاه ها به عنوان منابع آلوده کننده آب وخاک تلقی می گردند . در این مقاله کشتارگاه های دام و طیور شهر های اراک ، ساوه ، شازند و دلیجان مورد بررسی قرار گرفته اند و پارامترهای فاضلاب شامل PH, COD, BOD و مواد معلق اندازه گیری گردیده است وبا استانداردهای سازمان حفاظت محیطزیست مقایسه شده اند که نتایج رضایت بخش نبوده اند