مقاله وضعيت باليني بيماران با سندرم هاي تالاسمي مراجعه كننده به درمانگاه بيماران بزرگسال تالاسمي تهران که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۹۰ در فصلنامه پژوهشي خون از صفحه ۳۲ تا ۴۱ منتشر شده است.
نام: وضعيت باليني بيماران با سندرم هاي تالاسمي مراجعه كننده به درمانگاه بيماران بزرگسال تالاسمي تهران
این مقاله دارای ۱۰ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله تالاسمي
مقاله انتقال خون
مقاله هپاتيت B
مقاله هپاتيت C؛ HIV

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: آذركيوان آزيتا
جناب آقای / سرکار خانم: حاجي بيگي بشير
جناب آقای / سرکار خانم: افرادي حجت
جناب آقای / سرکار خانم: اسلامي معصومه السادات
جناب آقای / سرکار خانم: قاضي زاده شراره
جناب آقای / سرکار خانم: شابه پور زهرا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
سابقه و هدف: تالاسمي، شايع ترين کم خوني ارثي در ايران است. با توجه به درمان هاي موجود و آگاهي مناسب از وضعيت باليني بيماران، تالاسمي ديگر يک بيماري کشنده محسوب نمي شود. اين مطالعه با هدف بررسي وضعيت باليني بيماران با سندرم هاي تالاسمي انجام شد.
مواد و روش ها: در اين مطالعه، ۶۹۵ بيمار مراجعه كننده به درمانگاه بزرگسالان تالاسمي تهران در سال ۱۳۸۷ كه پرونده كامل داشتند، به صورت مقطعي مورد مطالعه قرار گرفتند. اطلاعات اوليه دموگرافيک و معاينه هاي باليني از پرونده آن ها استخراج و نيز پارامترهاي آزمايشگاهي شامل فريتين و هپاتيتB, C  وHIV  بررسي شد. اطلاعات با نرم افزار SPSS 16 و آزمون هاي كاي دو و پيرسون تجزيه و تحليل شدند.
يافته ها: از ۶۹۵ بيمار، ۳۵۸ نفر مرد (%۵۱٫۵) و۳۳۷ نفر زن (%۴۸٫۵)، ۵۰۱ بيمار تالاسمي ماژور (%۷۲) و ۱۷۰ بيمار تالاسمي اينترمديا (%۲۴٫۵) بودند. متوسط سن بيماران ۲۶٫۲۶ سال و متوسط سطح فريتين ۱۷۵۵٫۱۶ng/ml بود. ۴۲۳ نفر از کل بيماران (%۵۹٫۲) طحال برداري شده و %۲۴٫۵ بيماران، مبتلا به هپاتيت C بودند. ۶۵۵ بيمار (%۹۴٫۲) در مقابل هپاتيت B ايمن بودند كه از اين تعداد ۵۶۵ نفر (%۸۱٫۲) به دنبال واكسيناسيون ايمن شده و ۹۰ نفر (%۱۲٫۹) به دنبال ابتلا به هپاتيتB ،HBcAb+  بودند. موردي از HIV گزارش نشد.
نتيجه گيري: در مقايسه آماري بين اين مطالعه و ساير مراکز، وضعيت درمان بيماران اين مركز در کيفيت مناسبي بود. امروزه با کنترل هاي منظم دوره اي و تشخيص هاي زودرس، از عوارض شديد در اين بيماران کاسته شده و اين بيماران مانند افراد طبيعي در جامعه کار و فعاليت مي کنند. لذا علاوه بر سلامت جسمي، بر سلامت روح و روان اين بيماران نيز بايد توجه شود.