سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: اولین کنفرانس بین المللی بحران آب

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

عباس میری – عضو هیأت علمی گروه مرتع و آبخیزداری دانشگاه زابل
ناصر بنجکه – اعضای هیأت علمی دانشگاه زابل
احمد پهلوانروی – اعضای هیأت علمی دانشگاه زابل

چکیده:

وقوع خشکسالی در منطقه سیستان پس از سال ۱۳۷۸ شرایط مساعدی را جهت تشدید فرسایش بادی مهیا نمود. از آنجاییکه این رخداد همه ساله خسارات زیادی را به جامعه وارده می نماید بررسی آن امری ضروری بنظر می رسید. بدین منظور از داد ه های بادسنجی ایستگاه سینوپتیک زابل، تصاویر ماهواره ای و مطالعات میدانی استفاده گردید. نتایج نشان داد که وقوع خشکسالی و در پی آن خشکیدگی دریاچه هامون،کاهش بارندگی، تشدید سرعت باد، کاهش پوشش گیاهی سبب تشدید فرسایش بادی شده است. بطوریکه متوسط سرعت لحظه ای باد از میانگین ۱/۱۰ متر بر ثانیه در طی سالهای ۱۳۷۰-۱۳۷۷ به میانگین ۹/۱۲ متر بر ثانیه در طی سالهای ۱۳۷۸-۱۳۸۳ رسیده است. همچنین مقدار دو شاخصDST و DSI بترتیب از میانگین ۱۰ و ۱۳ روز در سال طی سالهای۱۳۷۷ – ۱۳۶۹ به میانگین ۵۴ و ۸۸ روز در طی سالهای ۱۳۸۳-۱۳۷۸ رسیده است.