مقاله ويژگيهاي روان سنجي نسخه فارسي مقياس ترس از حركت تمپا در بيماران ايراني مبتلا به كمردرد که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۸۹ در توانبخشي از صفحه ۱۵ تا ۲۲ منتشر شده است.
نام: ويژگيهاي روان سنجي نسخه فارسي مقياس ترس از حركت تمپا در بيماران ايراني مبتلا به كمردرد
این مقاله دارای ۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله مقياس ترس از حرکت تمپا
مقاله ترس از حرکت
مقاله صدمه
مقاله کمردرد
مقاله خصوصيات روان سنجي
مقاله ناتواني

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: جعفري حسن
جناب آقای / سرکار خانم: ابراهيمي اسماعيل
جناب آقای / سرکار خانم: صلواتي مهيار
جناب آقای / سرکار خانم: كمالي محمد
جناب آقای / سرکار خانم: فتي لادن

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
هدف: ترس از درد و حركت يكي از عوامل مهم ايجاد ناتواني عملكردي در بيماران مبتلا به كمردرد است كه بسياري از محققين آن را حتي از خود درد ناتوان كننده تر مي دانند. هدف تحقيق حاضر بررسي خصوسيات روان سنجي نسخه فارسي مقياس ترس از حركت تمپا كه به عنوان يك ابزار رايج در دنيا براي سنجش ميزان ترس از حركت و صدمه در بيماران كمردردي به كار مي رود بود.
روش بررسي: در اين مطالعه توصيفي و متدولوژيك كه از نوع اعتبارسنجي و ابزارسازي مي باشد، ۲۳۲ نفر بيمار مبتلا به كمردرد مراجعه كننده به برخي كلينيكها و بيمارستانهاي در دسترس شهر تهران با نمونه گيري ساده انتخاب شده و مورد ارزيابي قرار گرفته و ۶۱ نفر از آنها براي آزمون مجدد جهت سنجش تكرارپذيري شركت كردند. جهت اعتبارسنجي خصوصيات روان سنجي نسخه ايراني مقياس ترس از حركت تمپا همخواني دروني، همبستگي آيتم با نمره كل، تكرارپذيري آزمون – بازآزمون و اعتبار سازه مورد ارزيابي قرار گرفت. ابزارها و آزمون هاي به كار رفته علاوه بر مقياس ترس از حركت تمپا، آزمون آنالوگ ديداري براي سنجش شدت درد، آزمون باورهاي منجر به ترس – اجتناب جهت سنجش ترس از درد در فعاليتهاي بدني و شغل و آزمون ناتواني رولند – موريس جهت سنجش ناتواني باليني بودند. روش هاي آماري شامل محاسبه ضريب هاي آلفاي كرونباخ، همبستگي پيرسون و همبستگي درون گروهي(ICC)  و آزمون هاي كولموگروف – اسميرنوف و تي زوجي بود.
يافته ها: همخواني دروني مقياس خوب و ضريب آلفاي كرونباخ براي ۱۷ آيتم آن معادل ۰٫۷۹۶ بود. همبستگي آيتم ـ نمره كل براي هر آيتم محاسبه گرديد كه به غير از چهار آيتم، ساير موارد همبستگي مناسبي را نشان دادند. ضريب همبستگي درون گروهي در ارزيابي تكرارپذيري ۰٫۸۶ به دست آمد. جهت محاسبه اعتبار سازه، ضريب همبستگي پيرسون بين مقياس ترس از حركت تمپا با دو خرده مقياس فعاليت بدني و شغل آزمون باورهاي منجر به ترس – اجتناب به ترتيب ۰٫۵۹ و ۰٫۳۲ و با آزمون ناتواني رولند – موريس ۰٫۶۰ به دست آمد.
نتيجه گيري: نسخه فارسي مقياس ترس از حركت تمپا داراي روايي و پايايي لازم جهت سنجش ترس از حركت/صدمه در بيماران كمردردي ايراني مي باشد و قابل استفاده در كلينيك ها و مراكز درماني و يا جهت اهداف تحقيقي است.