سال انتشار: ۱۳۸۲

محل انتشار: چهارمین همایش ملی انرژی

تعداد صفحات: ۱۲

نویسنده(ها):

کاظم فروزنده – گروه مطالعات اقتصادی م رکز تحقیقات راه آهن
جواد صادق زاده – گروه مطالعات اقتصادی م رکز تحقیقات راه آهن

چکیده:

با تغییر نگرش های اقتصادی در مورد مفاهیم توسعه و مقبولیت کنونی مباحث توسعه پایدار، سیاست گذاری ها و برنامه ریزی های اقتصادی نیز دچار تحول اساسی گشته است . توسعه صنایع سازگاربا محیط زیست و توجه به عواملی همچون هزینه های خارجیو اکوسیست های طبیعی در حال حاضر اهمیت بسیاری دارد و سیاست گذاران تلاش می کنند تا ضمن کاهش اثرات مخرب زیست محیطی بخش های مختلف اقتصادی، تو زیع منابع و امکانات اقت صادی را نیز در جهت کمک به صنایع سازگارتر و یا کاهش هزینه های خارجی صنایع آلوده کننده منعطف نمایند . بخش حمل و نقل نیز ب ه عنوان بزرگترین مصرف کننده فرآورده های نفتی که سالیانه حدود ٤٠ درصد از کل فرآورده های نفتی را مصرف می کند، به عنوان یکی از آلوده کننده ترین بخش های اقتصادی می باشد که آثار و تبعات زیان آور آن در بخش های مختلف به اقتصاد ملی زیان وارد می کند . این مقاله ضمن بررسی اثرات زیست محیطی دو بخش عمده حمل و نقل ریلی و ح مل و نقل جاده ای به اثبات این مطلب خواهد پرداخت که کاهش اثرات زیان بار آلودگی محی ط زیست در بخش حمل و نقل در گرو تغییر ترکیب فعلی سهم هر یک از این شیوه ها و حرکت به سوی افزایش سهم بخش حمل و نقل ریلی می باشد