در این مقاله نخست به شرح ویژگی های اقلیمی ، جغرافیایی شهر کرمانشاه که دارای آب وهوای سرد و کوهستانی است به عنوان بستر اصلی تحقیق پرداخته و پس از آن به معرفی فنون و تمهیدات در نظر گرفته شده در معماری بومی کرمانشاه با هدف کاربرد این راه کارهای اقلیمی – کالبدی جهت طراحی پایدار در این منطقه پرداخته می شود.

ویژگی های محیطی، جغرافیایی و اقلیمی کرمانشاه:

استان کرمانشاه در غرب ایران با۲۴۴۰۰ کیلومتر مربع مساحت و ارتفاع ۱۳۲۲ متر از سطح دریا ، در۳۳/۳۶´ تا ۳۵/۱۵´ عرض شمالی ، در۴۵/۲۴´ تا ۴۸/۳´ طول شرقی و دراقلیم سرد و کوهستانی واقع شده است. این استان در مجاورت کردستان، همدان، لرستان، ایلام و از جانب غربی با کشور عراق هم مرز است .[۴]

بر اساس آمار اداره هواشناسی استان کرمانشاه متوسط دمای کرمانشاه در گرمترین و سردترین ماه سال به ترتیب ۲۸/۱ و ۱/۱۰درجه ، متوسط حداقل مطلق سردترین ماه سال -۲۷ درجه، متوسط حداکثر دمای مطلق هوا ۴۴/۱ درجه ، دمای میانگین هوا ۱۴/۳درجه سلسیوس ، متوسط رطوبت در فصل گرم %۲۴ درصد و در فصل سرد به %۶۹ درصد می رسد.

معدل بارش در کرمانشاه ۴۴۴/۷ میلیمتر در سال بارندگی دارد. از این آمار به دست آماده کلیات شرایط اقلیمی گویای سرمای شدید در زمستان و گرم در تابستان، بارش برف و باران در فصول سرد، رطوبت کم هوا و اختلاف بسیار زیاد درجه حرارت بین شب و روز می باشد.