مقاله يافته هاي باليني و دموگرافيک بيماران مبتلا به ضايعات اگزوفيتيک محيطي در مراجعه کنندگان به بخش بيماري هاي دهان دانشکده دندانپزشکي مشهد-ايران در طي سال هاي ۸۶-۱۳۸۳ که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاييز ۱۳۸۹ در مجله دانشكده دندانپزشكي مشهد از صفحه ۱۷۹ تا ۱۸۸ منتشر شده است.
نام: يافته هاي باليني و دموگرافيک بيماران مبتلا به ضايعات اگزوفيتيک محيطي در مراجعه کنندگان به بخش بيماري هاي دهان دانشکده دندانپزشکي مشهد-ايران در طي سال هاي ۸۶-۱۳۸۳
این مقاله دارای ۱۰ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله ضايعات برجسته محيطي
مقاله حفره دهان
مقاله بررسي گذشته نگر

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: اميرچقماقي مريم
جناب آقای / سرکار خانم: سعيدي معين
جناب آقای / سرکار خانم: محتشم نوشين

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: ضايعات برجسته محيطي گروه شايعي از ضايعات دهاني هستند که طيف وسيعي از ضايعات با پاتوژنزهاي مختلف را در برمي گيرند. تعيين فراواني انواع اين ضايعات و يافته هاي دموگرافيک و نماي آنها مي تواند در تشخيص، پيشگيري و درمان آنها کمک کننده باشد. اما مطالعه در زمينه فراواني و اشکال باليني اين ضايعات در ايران بسيار محدود انجام شده است. از اين رو مطالعه ۴ ساله گذشته نگر با هدف تعيين فراواني انواع مختلف ضايعات برجسته محيطي در بيماران مراجعه کننده به بخش بيماري هاي دهان دانشکده دندانپزشکي مشهد انجام شد.
مواد و روش ها: اين مطالعه توصيفي و گذشته نگر بر روي پرونده هاي ۱۶۶ بيمار مبتلا به ضايعات اگزوفيتيک محيطي، از سال ۱۳۸۳ تا ۱۳۸۶ در بخش بيماري هاي دهان دانشکده دندانپزشکي مشهد صورت گرفت. اطلاعات دموگرافيک (سن و جنس بيماران) و نيز يافته هاي باليني مربوط به ضايعه (اندازه، تعداد، مکان، …) در چک ليست ها ثبت گرديد و نتايج توسط نرم افزار SPSS و با استفاده از آمار توصيفي، توصيف گرديد.
يافته ها: در مطالعه ما شيوع ضايعات برجسته محيطي در زنان بيشتر از مردان بود ( (F/M:3.2 اين ضايعات در گروه سني ۴۰ تا ۶۰ سال از فراواني بيشتري برخوردار بودند (۳۳٫۵%) و شايع ترين محل درگيري لثه بود (۴۴٫۰%). هيپرپلازي هاي واکنشي شايع ترين گروه اين ضايعات (۷۴٫۴%) و SCC شايع ترين تومور بدخيم در اين بررسي تعيين گرديد. سير ضايعات در ۷۱٫۳% موارد بين يک تا ۱۲ ماه بود و شکايت اصلي اکثر بيماران تورم بود (۷۸٫۶%).
نتيجه گيري: نتايج بدست آمده در اين مطالعه مشابه مطالعات ساير کشورها بود. اما اين مطالعه مشخص نمود که ثبت دقيق مشاهدات باليني در پرونده بيماران نياز اساسي جهت انجام مطالعات اپيدميولوژيک بوده و دقت در نماي باليني و انجام بيوپسي در صورت نياز باعث تشخيص دقيق تر اين ضايعات مي گردد.