مقاله يافته هاي باليني و پاراكلينيكي بيماري سلياك در كودكان مراجعه كننده به مركز طبي كودكان (تهران) که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در مهر و آبان ۱۳۸۸ در مجله علمي پژوهشي دانشگاه علوم پزشکي بابل از صفحه ۶۹ تا ۷۴ منتشر شده است.
نام: يافته هاي باليني و پاراكلينيكي بيماري سلياك در كودكان مراجعه كننده به مركز طبي كودكان (تهران)
این مقاله دارای ۶ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله سلياك
مقاله گلوتن
مقاله كودكان
مقاله علايم باليني

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: شهركي توران
جناب آقای / سرکار خانم: فرهمند فاطمه
جناب آقای / سرکار خانم: شهركي منصور
جناب آقای / سرکار خانم: كرمي حسن

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
سابقه و هدف: بيماري سلياك در فرم كلاسيك به صورت علايم و نشانه هاي سوء جذب در اولين ماههاي شروع رژيم حاوي گلوتن آغاز مي شود. اما با توجه به طيف وسيع علايم، در بسياري از موارد بيماري سلياك بدون تشخيص باقي مي ماند. لذا اين مطالعه به منظور تعيين يافته هاي باليني و پاراكلينيكي كودكان مبتلا به سلياك انجام شد.
مواد و روشها: اين مطالعه مقطعي بر روي ، ۴۳ كودك با علائم اسهال مزمن، اختلال رشد، آنمي و كوتاهي قد كه با تشخيص سلياك در سالهاي ۸۷-۱۳۸۳ به مركز طبي كودكان تهران مراجعه كردند، انجام شد. تشخيص بر اساس نتايج بيوپسي روده باريك به همراه تست هاي سرولوژي و پاسخ باليني به رژيم بدون گلوتن صورت گرفت. بيماران به دو گروه، سن زير ۲ سال و بالاي دو سال تقسيم شدند. نتايج باليني، آزمايشگاهي و نتيجه آسيب شناسي برحسب درجه بندي مارش و بيوپسي در آنها بررسي و مورد مقايسه قرار گرفت.
يافته ها: شايعترين يافته هاي باليني در اين ۴۳ بيمار، كم وزني در ۳۷ مورد (%۸۶)، اسهال مزمن در ۳۲ مورد (%۷۴٫۴)، آنمي و كوتاهي قد در ۳۰ مورد (%۶۹٫۸) بود. آنتي بادي آنتي آندوميزيال در ۲۸ مورد (%۶۵) مشاهده گرديد. بيوپسي روده، مارش تيپ III, II, I را به ترتيب در ۸ مورد (%۱۸٫۶)، ۷ مورد (%۱۶٫۳) و ۲۸ مورد (%۵۵) نشان داد. كودكان بزرگتر از ۲ سال بطور معني داري موارد بيشتري از دل درد، كوتاهي قد و مارش تيپ III را نسبت به كودكان كمتر از ۲ سال نشان دادند (P<0.05، P<0.001، P<0.001).
نتيجه گيري: نتايج مطالعه نشان داد كه بيماري سلياك داراي علايم باليني گوناگون بوده و مواردي مانند دل درد، كوتاهي قد و مارش تيپ III به ميزان بيشتري در گروه سني بالاي ۲ سال نسبت به سنين پايين تر ديده مي شود كه بيانگر تظاهرات غيرمعمول بيماري در سنين بالاي ۲ سال مي باشد و آگاهي از اين موارد در شتيخص به موقع بيماري كمك كننده خواهد بود.