سال انتشار: ۱۳۸۳

محل انتشار: کنفرانس مهندسی معدن ایران

تعداد صفحات: ۱۵

نویسنده(ها):

مهدی ایران نژاد – عضو هیأت علمی، دانشکده مهندسی معدن، متالورژی و نفت، دانشگاه صنعتی امیرکبیر
محمدعلی اربابیان – دانشجوی کارشناسی ارشد فرآوری مواد معدنی ،دانشکده مهندسی معدن، متالو

چکیده:

ماسه های گرانیتی آبرفت هایی هستند که در کنار کوه های گرانیتی و در اثر فرسایش و هوازدگی سنگ گرانیت انباشته شده و عمومًا منبع مناسبی برای بازیابی کانی های کوارتز، فلدسپات و میکا می باشند. در حاشیه توده بزرگ گرانیتی شیر کوه یزد ذخایر عظیمی از این نوع ماسه های آبرفتی در منطقه ای به وسعت ٤٠٠ کیلومتر مربع در منطقه ((نیر)) و عمدتًا در حوالی رودخانه ((بوزان)) وجود دارد و دارای پتانسیل مناسبی جهت استحصال میکا، فلدسپات و کوارتز می باشد.در فرآیند جداسازی این کانی ها از یکدیگر به روش فلوتاسیون جدا نمودن ذرات ریزμ-۳۵) یکی از مراحل مهم در آماده سازی فرآیند است که توسط هیدروسیکلون صورت می گیرد. مهمترین پارامتر های موثر در کنترل و تنظیم حد جدایش هیدروسیکلون، افت فشار و رقت پالپ بوده که با بهینه سازی این پارامتر ها اقدام به جدایش ذرات زیر ٣٥ میکرون شد. شرایط بهینه جهت حذف این ذرات توسط هیدروسیکلون ٢ اینچی، در فشارPsi و درصد جامد ٢٠ بدست آمد.