سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: نهمین کنگره علوم خاک ایران

تعداد صفحات: ۲

نویسنده(ها):

عبدالمهدی رنجبری – دانشجوی کارشناسی ارشد بخش زراعت و اصلاح نباتات
یحیی امام – استاد بخش زراعت و اصلاح نباتات
محمدجعفر بحرانی – دانشیار بخش زراعت و اصلاح نباتات
محمدتقی آساد – استاد بخش زراعت و اصلاح نباتات

چکیده:

تنش خشکی یکی از عوامل محدود کننده عملکرد گیاهان زراعی است . اجزای عملکرد دانه به نحو متفاوتی، بسته به مرحله ای از رشد که گیاه با تنش خشکی مواجه می شود، تحت تاثیر قرار می گیرند (۲) جانستون و فولر (۳) اظهار نمودند که حساس ترین مرحله نمو گندم به تنش خشکی مرحله گلدهی است . تنش خشکی در این مرحله طول دوره گلدهی را کاهش می دهد، اعمال تنش خشکی در مراحل بعدی نمو موجب تسریع پیری و کاهش دوره پر شدن دانه ها می گردد (۱) ارقام گندم از نظر تحمل تنش خشکی متفاوت هستند و یکی از عوامل موثر در این ارتباط چگونگی رشد و پراکنش ریشه آنهاست (۵) ویژگی های ریشه از قبیلتراکم طول ریشه، ضخامت ریشه، عمق و توزیع ریشه به عنوان عواملی که در مقاومت به خشکی دخالت دارند، شناسایی شده است (۴) هدف از این مطالعه، بررسی اثر تنش خشکی بعد از گلدهی بر عملکرد دانه و اجزای آن و همچنین بررسی توزیع ماده خشک ریشه در اعماق متفاوت خاک و ارتباط آن با عملکرد دانه در ده ژنوتیپ گندم بود .