سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: دومین سمینار پژوهشی گوسفند و بز کشور

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

محمود وطن خواه – عضو هیئت علمی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی چهارمحال و بختیاری
محمد مرادی شهر بابک – دانشیارگروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تهران
اردشیر نجاتی جوارمی – استادیار گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تهران
سید رضا میرائی آشتیانی – دانشیارگروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تهران

چکیده:

در این مطالعه با استفاده از شبیه سازی کامپیوتری به روش تصادفی و به صورت دو صفتی، گله های ۱۰۰ تا ۵۰۰ راسی ایجاد شد، ۵۰ درصد میش و ۱۰ ، ۸ ، ۶ ، ۴ و ۲ درصد قوچ بعنوان والدین در نظر گرفته شد، به طوری که برای هر میش ۴ بره تولید شد . متوسط میزان پیشرفت ژنتیکی برای هر صفت و میزان سود آوری طی سه نسل انتخاب بر اساس شاخص انتخاب بدست آمد . برای هر حیوان
شاخص انتخاب به صورت ضرب بردار ارزش اصلاحی حاصل از تجزی ه دو صفتی در بردار ضرایب اقتصادی صفات محاسبه و برای ارزیابی مورد استفاده قرار گرفت . نتایج نشان داد وقتی که ضریب
اقتصادی صفت کل وزن شیرگیری به ازای هر میش در معرض آمیزش صفر و برای تعداد بره ۱ در نظر گرفته شد، با افزایش اندازه گله در یک نسبت قوچ خاص، میزان تغییرات ژنتیکی صفت تعداد
بره متولد شده به ازای هر میش در معرض آمیزش تقریباً ثابت و دارای روند افزایشی نبود، ولی با کاهش نسبت قوچ دارای روند افزایشی بود . وقتی که ضریب اقتصادی صفت کل وزن شیرگیری به ازای هر میش در معرض آمیزش ۱ و برای صفت تعداد بره صفر در نظر گرفته شد، با افزایش اندازه گله و کاهش نسبت قوچ میزان پیشرفت ژنتیکی برای صفت کل وزن شیرگیری به ازای هر میش در معرض آمیزش از ۰/۶۷۲ کیلوگرم در هر نسل برای گله های ۱۰۰ راسی با نسبت قوچ ۰/۱ به ۱/۰۷۰ کیلوگرم برای گله های ۵۰۰ راسی با نسبت قوچ ۰/۰۲ افزایش یافت . میزان تغییرات ژنتیکی صفت تعداد بره متولد شده به علت پاسخ همبسته در حدود ۱ درصد، در حالی که میزان تغییرات ژنتیکی در اثر انتخاب مستقیم برای آن ۳/۵ تا ۴/۵ درصد در هر نسل بود . متوسط میزان پیشرفت در شاخص انتخاب اقتصادی (سودآوری) وقتی که انتخاب بر اساس صفت کل وزن شیرگیری به ازای هر میشدر معرض آمیزش صورت گرفت بالاتر (حدود ۴۰ درصد) از پیشرفت حاصل شده در اثر انتخاب برای تعداد بره بود و با افزایش اندازه گله و کاهش نسبت قوچ نیز دارای روند صعودی بود .