سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: سومین همایش زمین شناسی کاربردی و محیط زیست

تعداد صفحات: ۱۱

نویسنده(ها):

پگاه خرازیان – کارشناس ارشد مدیریت محیط زیست – دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران

چکیده:

استفاده از گیاهان درمان گر بعنوان یک تکنولوژی مناسب و تجاری بوده که با استفاده از گیاهان ویژه می توان نسبت به پاکسازی خاکهای آلوده به فلزات سنگین اقدام کرد . تحقیقات بنیادی و کاربردی مشخص کرده که برخی گونه های گیاهی ، دارای پتانسیل ژنتیکی لازم جهت حذف ، تجزیه ، و متابولیسم مقدار وسیعی از آلودگی ها می باشند .
گیاه درمانی روندی است که طی آن گیاهان خاص می توانند مقادیر بالایی از فلزات سنگین را از خاک خارج کنند . کاربرد گیاهان درمان گر به عوامل مختلفی مانند : خاک ، آلاینده ها ، میکروبها و گیاهان بستگی دارد . این عوامل پیچیده تحت تاثیر فاکتورهای مختلفی از قبیل شرایط آب وهوایی ، مشخصات خاک ، و هیدروژئولوژی می باشند . بنابراین با درک مکانیسم پایه گیاه وتاثیر عوامل آگرونومی گیاه،خاک وعوامل آلاینده می توان این فرآیند را با شرایط ویژه محلی بهینه نمود .
از آنجا که آلاینده های آلی و فلزات تجزیه پذیر نمی باشند ، حذف فلزات از خاکهای آلوده یک چالش مهم محسوب می گردد . امروزه گیاهان درمان گر بعنوان یک فاکتور دوستدار محیط زیست شناخته شده بر همین اساس در این مقاله به بررسی مکانیسم ها وفرآیندهایی که به گیاه اجازه حذف فلزات را از خاک آلوده می دهد و نیز اثرعوامل آگرونومیک این فرآیند پرداخته شده است . از آنجا که گیاهان درمان گر ، قادر به پالایش خاک در محل می باشند ، استفاده از آنها می تواند بعنوان یک روش کم هزینه تر معرفی گردد