سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: سومین کنفرانس بین المللی مدیریت جامع بحران در حوادث غیرمترقبه

تعداد صفحات: ۲

نویسنده(ها):

محمد رضائی –

چکیده:

قریب به یقیین میتوان گفت که اکثر کشورهای جهان دارای سیستمی مدیریتی بنام مدیریت بحران در حوادث و بلایای طبیعی هستند که بلحاظ ماهیت اجرائی با یکدیگر متفاوت است .
بطور کلی نحوه مدیریت بحران در کشورهای جهان رامیتوان نشات گرفته از موارد ذیل دانست که ارتباط مسقیمی با سیستم بنا نهاده در آن کشورها دارد :
۱- جغرافیا و اقلیم طبیعی آن کشور
۲- تاریخچه و سوابق بحرانهای قبلی
۳- میزان توسعه یافتگی
۱- جغرافیا و اقلیم طبیعی آن کشور
موقعیت مکانی یک کشور بلحاظ قرارگیری در کمربند جهانی زلزله ، وجود آتشفشانهای خاموش یا فعال ، شرایط آب و هوایی ، میزان دریا و خشکی ، و حتی مجاورت با کشورهای بلاخیز همگی میتوانند در مدیریت بحران آن کشور از فاز مطالعه تا اجراء را تحت شعاع خود قرارداده و ویژگی خاصی به نحوه این نوع مدیریت بدهند.
۲- تاریخچه و سوابق بحرانهای قبلی
یک مثل معروف می گوید که در آب یک رودخانه نمیتوان دو بار شنا کردو این درست است . ولی میتوان از تجربه شنا در آن رودخانه در شنا در بار دوم استفاده نمود چه که طبق قانون ماند و انرژی همه چیز ثابت ولی در گردش وتبدیل است . دوره بازگشت زلزله و سیل ، آتشفشان و…و خلاصه درجه ریسک در کشورها از مواردیست که با میتوان با بررسی و تحلیلتاریخی به آن دست یافت.
۳- میزان توسعه یافتگی
قطع برق در یک کشور جهان سومی مهمتر است یا در کشوری تراز اول ؟ با پاسخ به این سوال ساده میتوان به رابطه بینجایگاه توسعه یافتگی کشورها با سیستم مدیریت بحران آنان پی برد . زلزله ای ۷ ریشتری در ژاپن یک کشته میدهد و در کشوری دیگر دهها هزار کشته و خسارتهای آنچنانی …. .
اگر چه مدیریت بحرانهای طبیعی در جهاندارای مراحل نظری و عمومی مشترکی هستند لیکن در این مقاله سعی شده تا ضمن ثابت کردن این موضوع که مرحله طرح و برنامه ریزی استراتژیک و خصوصا مرحله اجرائی( که به مثابه نوک پیکان مدیریت بحران است ) باید در هرکشوری بطور ملی تدوین گردد.در پایان مقاله نیز بمنظور :
– تلخیص جنبه های گوناگون مدیریت بحران در ایران
– حذف شاخه های فرعی و مشابه در مدیریت بحران ایران
– تدوین پکیج و بسته استاندارد و اجرایی مدیریت بحران در ایران و غیره