مقاله پايش و تحليل پراکندگي مکاني شدت خشکسالي سال زراعي ۸۰-۱۳۷۹ استان فارس با استفاده از شاخص معيار شده بارش (SPI) در محيط سامانه اطلاعات جغرافيايي (GIS) که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۸۷ در مهندسي منابع آب از صفحه ۶۵ تا ۷۴ منتشر شده است.
نام: پايش و تحليل پراکندگي مکاني شدت خشکسالي سال زراعي ۸۰-۱۳۷۹ استان فارس با استفاده از شاخص معيار شده بارش (SPI) در محيط سامانه اطلاعات جغرافيايي (GIS)
این مقاله دارای ۱۰ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله خشکسالي
مقاله شاخص معيار شده بارش
مقاله سامانه اطلاعات جغرافيايي
مقاله استان فارس

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: پيرمراديان نادر
جناب آقای / سرکار خانم: شمس نيا سيدامير
جناب آقای / سرکار خانم: شاهرخ نيا محمدعلي

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
خشکسالي يکي از مهمترين بلاياي طبيعي است که زيان هاي بسياري را بر بخش کشاورزي و منابع آبي وارد مي سازد. به دليل تاثيرات ويرانگر ناشي از خصوصيات خشکسالي، بخش هاي مختلف توليدي، اقتصادي، اجتماعي و بوم نظام ها با آسيب هاي جدي مواجه مي گردند. در ميان ويژگي هاي خشکسالي، سه عامل شدت، مدت و گسترش مکاني از اهميت بيشتري برخوردارند. به منظور به حداقل رساندن مخاطرات وقوع خشکسالي واضح است که انتقال مديريت بحران به مديريت خطر کردن امري اجتناب ناپذيربوده و نظارت و ارزيابي خشکسالي از ضروريات است. به منظور پايش و سنجش خشکسالي در هر منطقه، و تجزيه و تحليل آماري اين پديده، لازم است از شاخص هايي استفاده گردد. در اين پژوهش شاخص معيار شده بارش با در نظر گرفتن مزايايي که در تحليل منطقه اي و ايجاد ارتباط زماني بين رخدادهاي خشکسالي در نواحي مختلف يک پهنه دارد، انتخاب شده است. در اين راستا، از اطلاعات بارانسجي ۱۲۵ ايستگاه مربوط به استان فارس و استان هاي مجاور، در يک دوره آماري ۳۰ ساله استفاده گرديد. پس از آماده سازي اطلاعات، مقادير شاخص معيار شده بارش در مقياس هاي زماني ۶، ۱۲ و ۲۴ ماهه جهت تعيين شدت خشکسالي ماهانه تمامي ايستگاه ها در سال زراعي ۸۰-۱۳۷۹ محاسبه گرديد. پس از تعييـــــن شــدت هاي خشکسالي، بــا استفـــاده از نرم افزار ArcGIS9، پهنه بندي و تحليل پراکندگي مکاني خشکسالي صورت گرفت. نتايج ايــن پژوهش نشـــان مي دهد که با طولاني شدن دوره خشکسالي و تداوم آن، دو مولفه شدت و گستره مکاني خشکسالي افزايش مي يابد. همچنين، نتايج حاکي از آنندکه مناطقي از شمال شرق، و بخشهايي از جنوب شرقي، جنوب و جنوب غربي استان فارس نسبت به مناطق ديگر از نظر آسيب پذيري مستعدتر بوده، و بيشتر در معرض خشکسالي قرار دارند. لذا مناطق مذکور در بخش کشاورزي و نظام هاي مبتني بر کشت ديم، که بقاي آن بستگي به ميزان بارش دارد، آسيب پذيرترمي باشند.