سال انتشار: ۱۳۸۰

محل انتشار: چهارمین همایش ملی بهداشت محیط

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

ناصر مهردادی – هیئت علمی دانشکده محیط زیست دانشگاه تهران و مدیر کل حفاظت محیط زیست ما
سید محمد حسینی – کارشناس ارشد اداره کل حفاظت محیط زیست مازندران
عقیل صباغی – کارشناس ارشد اداره کل حفاظت محیط زیست مازندران

چکیده:

هر ساله پسابهای کشاورزی، زائدات صنعتی و حوادث صنعتی، باعث انتشار آلودگی به محیط های آب، خاک، هوا و دیگر منابع زیستی می گردد. یکی از تکنولوژی های جدید حذف این آلاینده ها، استفاده از روش حذف بیولوژیکی آلاینده توسط کمپوست است. برای حذف آلودگی های خاک، مدیریت آبهای سطحی، کنترل بود و تجزیه ترکیبات آلی فرار (VOCs) می توان از این روش استفاده نمود. در این روش، آلاینده ها از محیط های آب، خاک و هوا جداسازی شده و پس از متابولیزه شدن توسط عوامل بیولوژیکی، به ترکیبات میانی بی خطر و یا به ترکیبات نهایی(دی اکسید کربن، نمک و آب) تبدیل می شوند. در این بررسی ما به استفاده از کمپوست در حذف بیولوژیکی آلاینده هایی مانند هیدروکربورهای کلرینه یا غیر کلرینه، مواد شیمیایی نگهدارنده چوب، حلالها، فلزات سنگین، حشره کشها، مشتقات نفتی و مواد منفجره می پردازیم. کمپوست هایی که در حذف آلودگیها مورد استفاده قرار می گیرند تحت عناوین کمپوست های Tailored و Designedمی باشند که اختصاصاً برای حذف آلاینده های خاص در مکان معین مورد استفاده قرار می گیرند.از مزایای دیگر این روش، غنی و حاصلخیز شدن خاک پس از انجام عملیات زدایش آلودگی است که این پدیده بدلیل افزایش میزان مواد مغذی خاک و بهبود شرایط حاصلخیزی می باشد. هدف نهایی تمامی پروژه های پاک سازی محیط، بازگرداندن محل آلوده به شرایط قبل از آلودگی می باشد که در این عملیتها پس از رفع آلودگی، می باید خصوصیات ظاهری محیط مانند پوشش گیاهی،وضعیت توپوگرافی و دیگر خصوصیات، به شرایط قبل از آلودگی بازگردانیده شود.