سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: اولین همایش ملی مدیریت و توسعه کشاورزی پایدار در ایران

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

عبدالرضا خلیلی اسنکی – دانشجوی کارشناسی ارشد مدیریت کشاورزی و عضو باشگاه پژوهشگران جوان دانش
احمدرضا عمانی – عضو باشگاه پژوهشگران جوان دانشگاه آزاد اسلامی واحد شوشتر
محمد آقاپور صباغی – عضو هیات علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد شوشتر

چکیده:

آب گرانبها ترین ثروتی است که در اختیار بشر قرار گرفته، بخصوص در کشور ما ایران که سطح وسیعی از آنرا مناطق خشک و کویری در برگرفته است. از سوی دیگر استفاده بهینه . پایدار از منابع آب، با توجه به تغییرات اقلیمی که در پیش است و با توجه به شرایط کشور ما ایران یک دغدغه ملی است. در کشاورزی دانش و ظرفیت تصمیم گیری است که ضریب تولید مثل را تعیین می نماید. آب یک عنصر ضروری در کشاورزی است. اگر چه ۷۰ درصد از کل آب جهان بوسیله کشاورزی مصرف می شود ولی نیمی از آن بوسیله نشت و تبخیر از دست می رود. حفاظت آب در کشاورزی یک مرحله مهم و حساس پایداری است استفاده پایدار از آب در واقع بیانگر عدم صدمه های زیست محیطی به منابع آب و حفظ کمیت و کیفیت این منابع در عین استفاده بهینه از آن ها می باشد. از طرفی گندم اسراتژیک ترین محصول کشاورزی ایران محسوب می گردد به طوری که تقریبا همه ساله حدود پنج تا شش میلیون هکتار یعنی حدود ۶۰ درصد کل اراضی زیر کشت محصولات کشور به گندم اختصاص داده می شود. عملکرد گندم آبی و دیم ایران نسبت به متوسط عملکرد دنیا و تی نسبت به کشور های مشابه بسیار پایین تر می باشد. هدف از این تحقیق بررسی عوامل موثر بر پایداری آب زراعی گندمکاران در کشور ایران بوده است، که از تحقیقات صورت گرفته در این زمینه حاصل شده اند. در تحقیق حاضر از روش توصیفی و کتابخانه ای، اینترنتی و همچنین مصاحبه با متخصصین این رشته استفاده شده است. بر اساس این نتایج تحقیق سلمانزاده (۱۳۷۰)، عمانی و چیذری (۱۳۸۵)، نوروزی و همکاران (۱۳۸۵)، کریمی و سعدی (۱۳۸۵)، سوزا و همکاران (۱۹۹۳)، چیذری و همکاران (۱۹۹۹)، چیذری و نوروزی (۲۰۰۸)، سطح تحصیلات، دانش فنی گندمکاران، نگرش گندمکاران در رابطه با پایداری آب زراعی کل زمین تح مالکیت مقدار زمین آبی، سطح مکانیزاسیون، مشارکت اجتماعی، منزلت اجتماعی، میزان دسترسی به کانال های ارتباطی و عملکرد محصول گندم با پایداری آب زراعی دارای رابطه مثبت و معنی داری می باشد.