سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: دومین کنفرانس ملی بهسازی و مقاوم سازی ایران

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

حسین میسمی – معاونت پژوهشی مرکز ملی مقاوم سازی ایران
سیدهاشم نوربخش – کارشناس ارشد مهندسی عمران آب مرکز ملی مقاوم سازی ایران
فاطمه بیات – کارشناس مرکز ملی مقاوم سازی ایران
حسین ابوئی مهریزی – دانشجوی کارشناسی عمران دانشگاه یزد

چکیده:

با بررسی حوادث و رخدادهای متعددی که در سازه های آبی نظیر پل روی می دهد، آشکار می گردد که یکی از دلایل بروز این حوادث خارج از ضابطه انسان از منابع طبیعی موجود در مجاورت آنها می باشد.رودخانه زاینده رود که گوهر کویر ایران است و شهرهای اصفهان، یزد، کاشان و بسیاری از شهرهای دیگر و مزارع این مرز و بوم از این رودخانه سیراب می گردند، دارای اهمیت ویژه ای می باشد و تعدد و ازدهام کاربری این رودخانه و تراکم جمعیتی مجاورت آن باعث احداث سازه های مختلف آبی در مجاورت این رودخانه گردیده است. پل های متعدد تاریخی و جدید که در طول مسیر این رودخانه احداث گردیده از کذشته شاهد بروز تغییرات متعدد در بستر رودخانه بوده اند ولی تغییرات کنونی آنقدر اثر گذار و مخرب است که سازه های پل و پایه های آن ها تحمل کافی گذر از این ناملایمات را ندارند. در این مقاله سعی شده با نگرشی جامع آسیب های زیست محیطی و سازه ای پل ها و سازه های آبی این رودخانه بر اثربرداشت غیر اصولی شن و ماسه از بستر رودخانه زاینده رود بررسی و تا حد مجال راهکارهایی در این زمینه ارائه گردد.