سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: همایش شهر برتر، طرح برتر

تعداد صفحات: ۱۱

نویسنده(ها):

مزدک جعفریان –
فرید عبدالحسین پور –

چکیده:

این مقاله با تحلیل ساختاری پایداری شهری و شناخت ابعاد اجتماعی، اقتصادی و بوم شناختی آن،در پی یافتن اشتراکاتی در راهکارها جهت تحقق این امردرکلانشهرهای ایران بر پایه ویژگی های محیطی، جمعیتی و اقتصادی خاص این سرزمین است. روش شناسی این پژوهش مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای و بررسی های تطبیقی پیرامون مسائل شهری ایران استوار است. بررسی معیارهای پایداری و راهکارهای آن در سطوح منطقه شهری، الگوی شکل شهر و ساختار خرد آن باعث روشن شدن نتایج زیر می شود:
۱- صرف تغییرات کالبدی بدون پشتوانه تحولات اقتصادی و بوم شناختی منجربه پایداری شهر ها نخواهد شد.
۲- فشرده بودن یا نبودن بافت شهری ، به خودی خود عاملی تعیین کننده در پایداری شهر نیست.
۳- پایدارترین شکلهای شهری ، شهر چند مرکزی و شهراقماری می باشد و با توجه به اینکه شهرهای ایران از این دو شکل می توانند پیروی کنند از پتانسیل مناسبی در جهت رسیدن به شکل پایدارتر شهر برخوردار هستند.
۴- به نظر می رسد شکل کلان یک شهر در نهایت در ارتباط با تعریف شهر یا منطقه شهری پایدار اهمیت چندانی نداشته باشد. و آنچه در ارتباط با پایداری اهمیت قابل ملاحظه ای می یابد تقویت و انسجام ساختار خرد اجزاء شهر می باشد.
نتایج فوق میتواند منجر به ارائه راهکارهایی جهت دهنده در توسعه شهری پایدار در ایران شود.