سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: دوازدهمین کنفرانس دانشجویی مهندسی عمران

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

پوریان جوان – دانشجوی کارشناسی مهندسی عمران دانشگاه امام حسین(ع)
مهدی کریمیان – دانشجوی کارشناسی مهندسی عمران دانشگاه امام حسین (ع)

چکیده:

بتن ، شاخص ترین مصالح عمرانی است: که با توجه به خصوصیات آن می توان به تغییراتی که پس از گیرش ابتدایی بتن و یا تاثیراتی که اجرا تشکیل دهنده آن و عوامل محطی روی بتن اعمال می کنند . پی برد. بتن با سه پارامتر مقاومت فشاری، مقاومت کششی(با طراحی میلگردها و یا لحاظ الیاف کشش در طرح اختلاط) و نفوذپذیری مناسب، دارای ایده آل های بتن با دوام می باشد. با نگاهی کلی در اجزاء تشکیل دهنده بتن و بتن ریزی های انجام شده در عملیاتهای عمرانی؛ این نکته که در دراز مدت نفوذپذیری بتن مهمترین عامل در پایین آوردن دوام سازه بتنی می باشد قابل نتیجه گیری بوده و اثر دو پارامتر مقاومت فشاری و کششی را محدود می نماید. در مقاله حاضر با استفاده از افزودنی های موجود درایران و در نظر گرفتن پارامترهای موثر در طراحی و عمل آوردن بتن با یک کار آزمایشگاهی بتنی با نفوذپذیری حجمی ۰/۴۳% طراحی گردید و طرح آزمایشگاهی با پاره ای از تغییراتی در بتن ریزی های حجیم نیز مورد بررسی قرار داده شده است.