سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: بیست و چهارمین گردهمایی علوم زمین

تعداد صفحات: ۱۵

نویسنده(ها):

علیرضا روانخواه – دانشجوی کارشناسی ارشد پترولوژی دانشگاه تربیت معلم تهران
صدرالدین امینی – حوزه هیئت علمی دانشگاه تربیت معلم تهران
محسن موید – عضو هیئت علمی دانشگاه تبریز

چکیده:

سنگ‌های نفوذی هرزندات – دیوان داغی و سنگ‌های ولکانیکی اسید و بازیکن (اسپلیتی شده) به صورت توده‌های مجزا و پراکنده در شمال و شمال غرب مرند ( هرزندات) و جنوب جلفا (گوهای قره گوز و دیوان داغی) رهنمون دارند. رثای تقریبی این رهنمودها NW-SE می‌باشد. مجموعه‌های یاد شده در زیر نهشته های پیشرونده پرمین قرار می‌گیرند و بعد گشتی پی آذرین پی پوشیده می‌شود. همبری مستقیم این توده‌ها در دره دیز و با رسوبات دونین به چشم می‌خورد. پس چی به سر ناشناسی سگ‌های ولکانیک که اسید در حد ریوداسیت تا داسیت و ریولیت و ترکیب سنگ شناسایی سنگ‌های ولکانیکی بازیک در حد بازالتی تا آندزیت بازالتی و ترکیب سرشناسی توده‌های نفوذی در حد کوارتز سیینیت می‌باشد. کانی‌های رسی توده‌های نفوذی و سنگ‌های ولکانیک اسید شامل کوارتز ، پلاژیوکلاز فلدسپار آلکالن و کانی‌های اصلی سنگ‌های ولکانیکی بازیک شامل پلاژیوکلاز ، پیروکسن و در برخی نمونه‌ها ولیوین می‌باشد. کانی‌های فرعی آپاتیت، اسفن ، زیرکن ، بیوتیت و آمفیبول ( آرفوردسونیت) یا پیروکسنهای سدیک نیز در این سنگ‌ها مشاهده می‌شود. جای‌گیری توده‌های نفوذی به فرم دایک، سیل واستوکهای کوچک و در اعماق کم بود و به انواع A-TYPE تعلق دارند. بررسی‌های دقیق‌تر نشان می‌دهد که سنگ‌های ولکانیک اسید همخوان با توده‌های نفوذی بود و هر دو به انواع A1 تعلق دارند. احتمال می‌رود که سنگ‌های ولکانیکی بازیک زخنمون یافته در کوه‌های دیوان داغی و قره گوز متعلق به بقایی پوسته اقیانوسی پالئوتتیس اول بود و با این فرض که صحنه‌های ولکانیک اسید و توده‌های نفوذی را می‌توان به انواع بد تصادم نسبت داد.