سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: پانزدهمین همایش انجمن بلورشناسی و کانی شناسی ایران

تعداد صفحات: ۴

نویسنده(ها):

فاطمه سرجوقیان – دانشکده زمین شناسی، پردیس علوم، دانشگاه تهران،
علی کنعانیان – دانشکده زمین شناسی، پردیس علوم، دانشگاه تهران
جمشید احمدیان – دانشگاه پیام نور مرکز اصفهان

چکیده:

توده گرانیتوئیدی کوه دم واقع در شمال شرق اردستان عمدتاً از گرانودیوریت تشکیل شده است. در این توده آنکلاوهای میکروگرانولار مافیک فراوان با ترکیب مونزونیت، مونزودیوریت و مونزودیوریت کوارتز دار حضور دارند که به اشکال کروی و به ندرت بیضوی دیده می شوند. اندازه این آنکلاوها از چند میلی متر تا حدود ۳۰ سانتی متر متغیر است. این آنکلاوها دانه ریز بوده و با نزدیک شدن به همبری آنکلاو- سنگ میزبان اندازه بلورهای آنکلاو کاهش می یابد. حضور آنکلاوهای میکروگرانولار مافیک در توده گرانودیوریتی با شواهدی از بافت های غیر تعادلی، آمیختگی ماگمایی را محرز می سازد. شواهدی چون وجود درشت بلورهای فلدسیار که حاوی انکلوزیون هایی از سایر کانی ها هستند، درشت بلورهای کوارتز که کانی های کوچک دما بالاتر نظیر پلاژیوکلاز، بیوتیت و آمفیبول به طور زونه در حاشیه آن شکل گرفته اند، زونینگ نوسانی در پلاژیوکلازهای خورده شده و انحلال یافته، لخته های مافیک متشکل از آمفیبول، بیوتیت، اسفن و مانیتیت، آپاتیت سوزنی، فلدسیار آنتی راپاکی وی، تیغه های پلاژیوکلاز کوچک درون پلاژیوکلاز بزرگتر، حضور بلورهای فلدسیار با مرز مضرس و زائده دار در همبری آنکلاو- سنگ میزبان، گویای این حقیقت است که ورود ماگمای مافیک با دمای بالاتر به درون ماگمای سردتر، باعث تشکیل آنکلاوهای میکروگرانولار مافیک، شده و به دنبال آن بافت های فوق الذکر ایجاد شده است.