سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: دهمین همایش انجمن زمین شناسی ایران

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

ارسلان بخشی – کارشناس ارشد مدیریت اکتشاف
پدرام رفیعی – دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران شمال)

چکیده:

سازند قم (الیگومیوسن) در منطقه جنوب غرب زنجان شامل تناوبی از آهک و مارن می باشد. پس از مطالعه سازند قم در منطقه قمچیقای و چاقرلوی به ترتیب با ضخامت ۲۰۵ و ۲۵۰ متر مورد مطالعه قرار گرفت و تعداد ۲۱۵ نمونه از آنها برداشته شد. با مطالعه مقاطع نازک ۷ میکروفاسیس در مقطع قمچیقای و ۵ میکروفاسیس در مقطع چاقرلوی شناسایی شد که شباهت زیادی به یکدیگر داشتند و مربوط به بخشهای درون حوضه، حاشیه حوضه، جلوی ریف و ریف به شرح زیر می باشند.
در مقطع قمچیقای:
درون حوضه: بخش درون حوضه شامل میکروفاسیس a1 بوده و از وکستون پلاژیکی تشکیل یافته است و محیط عمیق کم انرژی را نشان می دهد..
حاشیه حوضه: شامل میکروفاسیس a2 و b می باشند میکروفاسیس a2و یک وکستون پلاژیکی و میکروفاسیس b آهک توفی دولومیتی شده با زمینه کلسی لوتایت تا کلسی سیلتایت می باشد و نشان دهنده محیطهای ساب تایدال می باشد.
جلوی ریف: از دو میکروفاسیس d,c تشکیل یافته است و شامل بایوکالکارنایت تا بایو کلسی رودایت با زمینه لوتایت تا کلسی سیلتایت است. این میکروفاسیس ها شاخص محیط هایی هستند که تحت تاثیر دائمی امواج با شدت متوسط تا زیاد بوده و محل تجمع مواد تخریب یافته از بدنه ریف می باشد.
ریف: شامل میکروفاسیس های e2 , e1 می باشد که بصورت فریمستون و بایندستون (بایولیتایت) می باشد و از موجودات ریف ساز مانند مرجانها و جلبکهای قرمز و بریوزوآها تشکیل یافته است.
در مقطع چاقرلوی بخش درون حوضه شامل میکروفاسیس a، بخش حاشیه حوضه شامل میکروفاسیس b، ناحیه جلوی ریف شامل میکروفاسیس d,c و ناحیه ریفی شامل میکروفاسیس e می باشد.
با مطالعه توالی میکروفاسیس ها تعداد ۷ چرخه رسوبی در مقطع قمچیقای و ۵ چرخه رسوبی در مقطع چاقرلوی شناسایی شد. توالیها در چاقرلوی از نظم بیشتری برخوردارند و پایدارتر می باشند که علت آن دور بودن از محل فورانهای آتشفشانی می باشد.